Znr Biographie und CJorrespondeiiz Johannes Keuchlin’s.
133
Iudaeorum Talmud (ob quem librum omnis controuersia exorta
est) pleraque omnia fidei nostrae sacramenta et arcana doctissime
comprobat et Reuchlinianas assertiones male ab illis
haereseos damriatas catbolicas tutatur, est hoc quod atratos
illos liomines turbat, affligit, macerat et diuexat. Libri dialogo
conscripti sunt. Interlocutores Galatinus, Capnio et Hogostratus.
1 Desideratissime expecto heroicum tuum in Diuam
Virginem Deiparam 2 cum epistola de Possoniensi conuentu
cumque aliis, quae nunc Viennae in otio collocatus exaras.
Celebriorem Possoniensi conuentu Viennensem facile existimauerim,
utpote quem augusta Imperatoris maiestas exornat illustratque:
xat -(-ap Maäjip.iXiavbs 6 xwv Twp.aiwv Kaiaap Seßasxoc, xp<Sxc<;
jj.aA’ a^io; eitai'vwv y.at itavxwv äp^övxcov äXko>v oft? y.at r t äpsvq a'y.poc
y.ou|A£t i^o'/oc, ev aüxou; apj^ouaiv ü; 6 v)Xioc sv mlc, aaxpoi? Xdp.Tiei, Saxiq
icavtai; xouc ßaaiXija? <!k Nsaxwp xco k&'(M ßouXp xs vom xs vixä. Petreius
quum aberit, polliceor ego oflicium meum, qui erga amicos et
doctos quosquos obsequela et officio nulli unquam cesserim.
Vale ac salue. Romae kls. Augusti. MDXV.
Aus dem Cod. lat. Monac. 4007, fol. 70 f.
Rom. VIII. 17. August 1515.
Michael Hummelbergius Rauenspurgensis Henrieo Bebelio
Poetae suo Salutem.
Quid in causa sit, quod nullas abs te literas accipio, haud
satis intelligo mi carissime Bebeli. Solebas superioribus annis
quamdiu ego Rauenspurgi agebam frequentius ad me scribere
ot de humanioribus literis semper aliquid commentari. Nunc
uero quum Romae sum ne lineam quidem mittis. Quo fit, ut
e memoria tua prorsus excidisse uideor, quod tarnen non facile
putauerim. Portasse tu contra me in scribendo tardiusculum
arbitraris, quod aeque nihil mearum literarum legis atque tuarum
ego. Sed ne id longius. Scripsi ad te binas literas ex
Roma et totidem libellos misi. Verum quum amantissime
1 Der bekannte Ordensprovinzial und Ketzerrichter; über ihn vgl. Geiger
a - a. 0. passim., und Strauss, Hutten (ebenso).
2 Es ist die Schrift: C. U. V ad Mariam Virginem matrem Dci Op.
Max. Votum. Vienn. 1517. Aschbac'h, Die Wiener Universität II, 38G.
