616

vel  solus  ille  nos  ad  so  trahere  potuisset,  etiam  si  res  nostrp  omnium
  maxime  florerent,  extra  communem  necessitatem  posite,  qup
tarnen  in  hac  tempestate  non  parum  cum  alijs  concussp  sunt,  vnde
potissimum  in  his  superioribus  nostris  prouiutijs  iam  retineamur,
quando  tumultuationes  rebellionesque  subditorum,  quibus  simili
peruicacia  et  animorum  obstinatione,  nullas  Patrurn  memoria  habuit,
non  minus  alij  amplissimi  Germaniarum  Potentatus,  quam  nos,
magno  difficilique  negotio  eliminare,  et  in  rectam  reducere  coacti  sint.
Quo  vero  magis  Serenitatibus  suis  hoc  desiderium  nostrum
pateat,  Oratores  nostri  exponent  eisdem,  quod  Nos  et  Deo,  et
conscientia  nostra  teste,  saepius  considerantes  procellosas  bas
tempestates,  nobis  presertim  cum  Serenissimo  Domino  et  sororio
nostro  charissimo  Rege  Hungarie  et  Bohemie  communes,  precipue
incursiones  Turcarum,  que  frequentissime  ab  eis  superioribus ­
  succesiue  annis  factp  fuerunt,  tum  alia  incommoda,  qup  vel
malitia  diei  productp,  vel  prauorum  bominum  mores,  ingenia,  et
studia,  huiusmodi  Conuentum  expetere  cupiebamus,  vt  saltem  sinon
essent  etiam  alie  nostre  cominunesdifficultates,  decohibendis  Turcorum(sic)irruptionibus
  mature  deliberaremus.  Quamquam  si  hoc
molestissimo  et  perniciosissimo  lioste  carcremus,  non  minus  tarnen
liunc  Conuentum  procurare  libuisset,  propter  dorne  sticam
illam  pestem  et  intestinum  morbum,  quem  inuexit  circa
Religio  n  e  m  Lu  tb  e  ra  ni  d  ogm  ati  s  assertio,  pro  qua  vitanda  et
propulsanda,  vtique  cogitandum  sit,  ex  quo  ab  bac  velut  percnni
fonte,  quecunque  mala  contra  Superiores  et  Dominos  attentata  profluxisse
  dignoscantur,  et  adeo  haue  Nationem  in  omni  statu  et  ordine
concusserit,  vt  etiam  vix  respirare  iam  possit.  Et  huius  potissimum
gratia,  ac  pro  constituenda  tranquillitate,  et  vindicanda  obedientia,
sicut  etiam  per  Oratorem  ipsius  Serenissimi  Regis  Hungarie,  quem
proxime  hic  apud  Nos  habuit,  significauimus,  sacra  Cesarea  et
Catholica  Maiestas  Dominus  et  Frater  noster  Colendissimus  Imperialem ­
  Conuentum  ad  Ciuitatem  Augustensem  indixerit,  ad  diem
Sancti  Martini  proxime  venturum.  In  quo  nobis,  vt  Locumtenenti
et  Commissario  suo,  cum  aliquot  alijs  Principibus  Maiestalis  sup
nomine  propositiones  faciende,  rerumque  traclationes  ad  Maiestalis
sue  jussionem  dirigende  sunt.
Itaque  cum  Maiestas  sua  plurimum  tum  fidei  tum  negotij  circa
premissa  nobis  tribuerit,  sintque  res  in  Imperio  in  tali  dispositione,