den Einzigen betrachtet, der im Stande wäre, dem zerrütteten Gemeinwesen
des römisch-deutschen Reiches aufzuhelfen; so wenigstens
durfte von jedem Unparteiischen diese Sprache auszulegen
sein i).
genug hatte, die Wahl eines deutschen Königs, wenn sie nicht auf ihn
seihst fallen sollte, aus allen Kräften — zu verhindern.
*) Dolliner, Cod. ep. p. 16, Nr. VII. — „Cum cadentis mundi miseratus
„angustias, a dextris patris descenderit filius, et Regio procedens tra-„mite
docuerit sequi rectum, revera postquam ei placuit ad patrem unde
„venerat remeare, sibi Petrum et Vos per consequens fieri voluit suc-„cessores,
ut prefulgentes antistiticii dignitate sic orbis
„regatis et dirigatis orbitam, quod racionis bonitas malum proscri-„hat
stultitie, abusus corrigat equitas, temperancie frenis lima castigetur
„excessuum, et fortitudinis perseverancia pugnax devincatur exercitus
„vitiorum. Quocirca si quando respublica premitur, vel nobis infertur
„iniuria, nec admittit ratio, nec favet possibilitas vel voluntas, ut re-„curramus
ad alium nisi ad vos tantummodo, qui generali residentes
in solio, prout apostolici mandati norma requirit, ex officii
„sumpti debito in recti statera iudicii decernentes sin-„gula,
etfigurantes iura prouideque toto s pars im pro-„mulgantes
in orbe, prava tenemini linea rectitudinis exe-„quare,
unde cum principes Alemannie, quibus potestas est Cesares
„eligendi, qui, — livoris veneno nolumus plura dicere, nec more Regio
„detractio locum habet, — concorditer in quendam Comitem inu
„nus ydoneum, solemnibus nostris nunciis quos Wrancen-„vurt
ubi celebrari debebat electio , nostros procuratores miseramus,
„contradi centibus et reclaman tibus, evidenter vota sua di-„rexerunt
, et eundem in grauamen Imperii nostrumque
„preiudicium , postquam solemniter appellavimus ad
„Sedem apostolicam, sacri dyadematis insigniverunt inaiestate , ad
„Vos velut inexli austu m scaturientis iusticie fontem
„et interminabile pietatis asilum una cum Imperio (?) rc-„currimus,
irrationabiliter pregravati, Sanctitatem Vestram sup-„pliciter
exorantes, quatenus Nos non permittatis in iure
„nostro, quod prefati principes manifestis deprimere
„conantur iniuriis et infestis, aliquatenus conculcari,
„piumque sancte mentis intuitum flectere dignemini ad Imperii statum
„flebilem, cui misericordie viscera reserantes compatiatur sibi malris
„ecclesiae beata benignitas, dum illud Imperium, a quo mundus contre-„muit
universus , quod dignitatibus omnibus Monarchie prelatum fastigio
„excellentissimis conferebatur tantummodo gerendum
„feliciter et regendum, nunc illis contingit personis, quas fa me re-„condit
obscuritas, que virium destituuntur potcncia, et