Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 7. Band, (Jahrgang 1851)

im
die  eben  so  sehr  die  politische  Stellung  der  römischen  Curie  beleuchtet, ­
  als  die  Gesinnung  und  Ansicht  des  Fürsten,  der  sich  als

„michi,  quin  pocius  in  me  sibi,  cum  ex  man  dato  vestro  in  Strato ­
  via  fuerim,  vindictam  sumere  valeat,  quid  michi  Stragovienses
„quidam  fecerint,  et  qualiter  erga  me  se  gesserint,  vobis  innotescere
„racionabile  iudicavi,  precipue  quia  ex  hoc  colligere  poteritis,  quan-,,t
  u  m  vos  diligant,  et  quantum  regiam  revereantur  excel-„lenciam,
  qui  Rcgi  tamquam  precellenti  et  omni  crea-„ture
  debent  esse  subditi  propter  Deum.”  (Den  früheren  Abbt
und  den  Prior  lobt  er  ,  da  der  Letztere  aber  verreisen  musste  in  ökonomischen ­
  Angelegenheiten,  fing  das  Elend  an)  —  „paulatim  paulatim
„subtrakere  raichi  ceperunt  necessaria  in  claustro  assidue  remanentes.
„Nam  quandoque  mihi  pullus  semicoctus  et  natans  in  aqua  insipida  mit-„tebatur,
  quandoque  michi,  quin  eciam  sepius,  caseus  destinabatur  vi-„lissimus,
  factus  de  aliorum  residencia  caseorum,  quandoque  vini  duo
„inodica  deferebantur  bacharia  et  cum  labore  nimio  acquisita,  stubam
„propter  me  calefacere  multociens  noluerunt,  a  peticionibus  meis  averte-„bant
  facies,  et  sublimibus  me  respiciebant  oculis,  tamquam  si  essent
„arduo  augustorum  sanguine  procreati.  Que  denique  omnia  et  plura  alia,
„que  non  scripsi,  cum  invite  audienti  exponerem  suppriori,  et  dicerem,
„quod  tacita  michi  dari  videbatur  licencia,  cum  res  necessarie  non  da-„bantur,
  nichil  michi  duxit  aliud  respondendum,  nisi  „quod  non  con-„stabat
  sibi,  quod  Rex  abbatem  quondam  per  suum  Nota-„rium
  rogavisset,  ut  michi  deberent  in  neccssariis  provi-„dere,
  et  volebat  inde  aliquid  ordinäre”  de  villis  quibusdam
„faciens  mencionem,  dicens  „tot  et  tanta  subtraxit  Ecclesiae
„nostrae  Dominus  Rex,  bene  poterat  sibi  sul'fecisse,  et
„non  per  alios  consumere  bona  nostra.”  Ad  que  profecto  ter-„ritus,
  quin  pocius  stupefactus  curavi  hospicium  querere”.  —  Der  Dechant ­
  von  Wissehrad  nahm  sich  seiner  an.  Der  aulgebrachte  Notar  setzt
hinzu:  „Quare  cum  intersit  Regie  clemencie  suorum  familiarium  contu-„melias
  proprias  reputare,  vestro  culmini  duxi  flexis  genibus  supplican-„dum,
  quatenus  bec,  que  michi  facta  sunt,  animadversione  condigna  pu-„niat,
  et  velit  in  ore  Regio  castigare,  maxiine  cum  ex  hoc  evidenter
„possitis  conicere,  qua  lein  supprior  et  quidam  aliieius  coin-„plices
  erga  vos  gerant  et  gesserint  voluntatem.”  —  So
viel  geht  aus  diesem  Schreiben  hervor,  dass  König  Ottokar  selbst  in
Böhmen  eben  so  wenig  allgemein  beliebt  als  gefürchtet  war,  um  wie
viel  weniger  konnte  er  in  den  österreichischen  Landen  auf  Anhänglichkeit ­
  rechnen.  —  Seine  Herrschaft  stand  dort  auf  sehr  schwachen
Füssen.  Man  sieht,  wie  wenig  die  Schmeichelworte  des  Kämmerers  von
unwiderstehlicher  Herrschaft  begründet  waren,  wurden  sie  je  gesprochen. ­
  —  Wir  werden  später  ersichtlich  machen,  dass  König  Ottokar  Ursache
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.