538

S  i  ekel.

exigunt,  ceu  non  kominibus  sed  aniinalibus  dominantur,  quia
videlicet  ex  qua  parte  bestiales  sunt  subditi,  ex  ea  debent
etiam  formidini  iacere  substrati.  Vobis  dicitur:  patres  nolite
sine  causa  ad  iracundiam  provocare  filios  vestros,  et  illis  dicitur ­
  :  filii  oboedite  patribus  vestris  in  domino  .  .  .
[f.  4']  Nunc  specialiter  amplius  perfectiusque  praesens  nos
muniat  et  unum  efficiat  carta,  sicut  dominus  dixit  patri  interpellans
  pro  nobis:  ut  sint,  inquit,  unum  sicut  nos  unum  sumus,
rogo.  Non  tres  sed  unum  sumus,  quia  funiculus  triplex  vix
rumpitur,  pater  videlicet  cum  filiis.  Quocirca  nec 1  aliquid
magis  homini  in  hac  mortalitate  viventi 2  necessarium  est  nosse
quam  deum  et  animam.  Quantum  enim  quisque  deum  agnoscit,
in  tantum  diligit;  qui  minus  agnoscit,  minus  diligit,  et  qui
minus  diligit,  minus  ei  dimittitur.  Est  anima  imago  et  similitudo
  dei,  non  tarnen  pars  dei,  quia  ad  imaginem  sui  conditoris,
perfectae  quidem  summaeque  trinitatis,  quae  est  in  patre  et
filio  et  spiritu  sancto,  condita  est  .  .  .
[f.  5]  Proinde  3  igitur  quia  melior  pars  est  hominis  anima,
decet  eam  dominam  fore  et  quasi  de  sede  regalis  culminis  imperare,
  quid,  per  quae  vel  quando  vel  ubi  vel  quomodo  faciat
membra,  et  considerare  diligenter,  quid  cuique 4  membro  imperet
  faciendum.  Homo  plane  solus  inter  mortales  ratione
viget,  consilio  valet,  intellegentia  antecellit.  [f.  5']  Sed  concupiscentiae
  et  irae,  quae  obesse  plurimum  solent,  ratio,  quae
mentis  propria  est,  imperare  debet.  Cuius  excellentiores  virtutes
  —  provida  gubernat  ratione. 5  Inter 1 ’  spiritum  tarnen  et
animam  eiusmodi  potest  differentia  esse,  quod  omnis  anima
spiritus  est,  non  tarnen  omnis  spiritus  anima.  Sed  et  apostolus
discernit  inter  spiritum  et  mentem,  inquirens:  psallam  spiritu,
psallam  et  mente.  Spiritu  psallit,  qui  rerum  obscuras  significationes
  non  intellegens  ore  profert;  psallit  mente,  qui  easdem
signifieationes  mentis  efficacia  intellegit.  Hoc  itaque  absque
scrupulositate  sciendum  est,  quod  animae  pulchritudo  est  et
eius  deformitas  vitium.
1  Nec  aliquid  —  qui  minus  agnoscit,  minus  diligit:  aus  Ale.  ep.  243,  vollständig ­
  in  Froben  2,  146.  2  C.  vivente.
3  Proinde  —  imperare  debet:  etwas  abgekürzt  aus  Ale.  1.  c.
4  C.  cui.  5  Cuius  —  ratione:  wörtlich  aus  Ale.  l.-c.  146—147.
6  Inter  —  vitium:  etwas  abgekürzt  aus  Ale.  1.  c.  149.