232
Thaner.
25. Zu c. 11 C. III Q. 6. Item qnaeritur, an Apostolicus
cuilibet privatae personae delegare possit causam episcopi, ui ille
deponat episcopam; sed in hac quaestione periculosum est praecipitare
sentcntiam, cum apostolicae potestati non sit derogandum,
nec hoc facile admittendum.
26. Zu c. 5 C. VI Q. 1 (Decret. Ps. Isid. ed. Hinschius,
p. 40). Nota haec epistola dicitur Clementis ad Jacobum
minorem fratrem Domini; sed si recte cronica notetur, Jacobus
prius erat mortuus quam Petrus; ideo quidam apocrifam dicunt,
hanc epistolam. Liquide namque liabes super Matliaeum, ubi praedicuntur
signa praecedentia desolationem Jerusalem, quod ante
desolationem uterque Jacobus mortuus erat. 1
27. In einer längeren Auseinandersetzung zu C. XI stehen
folgende Sätze: In forensi criminali, si clericus conveniatur,
coram ecclesiastico iudice conveniendus est; si in causa pecuniaria
super re, quae fuerit de iurisdictione iudicis saeculans, coram
eo convenietur, vel iudex actorem mittet in possessionem, alias
coram ecclesiastico. Notandum etiam, quod in huiusmodi pecuniariis
causis, si res fuerint saeculares non ecclesiasticae, si clericus
conveniatur coram ecclesiastico iudice, si forte iudex noluerit vel
non potuerit audire causam, mittere potest clericum ad saecularem
iudicem.
28. Zu C. XVI Q. 7, dass Laien keine Kirchen vergeben
könnten. Primo obiicitur de iure patronatus, sed ibi non a laico,
sed quodammodo per laicum ab episcopo. Ad lioc obiicitur de
maioribus, qui cappellanias dant, quidam etiam praebendas, et
reges episcopatus. Sed credo omnino contra tenorem esse; condescendendo
tarnen eis possumus dicere permissum esse privilegiatis
personis.
29. Zu c. 16 C. XXVIII Q. 1. Conditio autem in matrimonio
non admittitur, modus non excluditur; vel etiam non est
ducendus, quin prius ■ baptizetur, et secundum hoc condicio est
intelligenda.
1 Es war demnach bereits im 14. Jahrhundert die Unechtheit einer Ps.
Isid. Decretale hehauptet worden. Bisher wusste man dies erst von einzelnen
Gelehrten des 15. Jahrhunderts.
