228
Th an er.
An zwei Stellen berichtet er, was zu seiner Zeit (lioclie)
in Uebung war.
18. Zu C. II Q. 2 Fol. 15'. M. p. de lo. über die verschiedenen
Fälle der Spoliation . . . si autem ci suo iudice sine,
ordine iudicicirio est, spoliatus, coram eo in nullci causa respondere
cogitur, nisi sit excommunicatus ab eo. Tune enim non restituta
communione causa excommunicationis examinabitur, sicut hohes
XI. qu. III. Excommunicatos (c. 17). Hodie 1 tarnen consuetudo
habet, ut ante absolvatur praestita cautione iuratoria vel fideiussoria,
et forte si propter suspicionern dilapidationis spoliatus
est, ante examinationem non restituetur. Si autem talis coram
alio iudice suo convenitnr, etiam non restitutus respondebit in omni
causa praeterquam in causa, ob quam spoliatus est.
19. Zu c. 21 C. VII Q. 1. M. p. de 1. über Transferirung
von geistlichen Personen und Kirchen. Nachdem er
von den Bischöfen gesprochen, fährt er fort: Similiter dico
et de sacerdote, qui curam animarum habet, non potest relinquere
oves sibi creditas sine, episcopi consensu; qui curam animarum non
habet, potest episcopo contradicente, sicut habes XIX qu. II.
Duae. Der Schluss lautet: Hodie etiam videmus transferri
ecclesias (de loco ad locum) propter maiorem commoditatem et
utilitatem.
Ueber die zuletzt bezeichneten Magister geben die letzten
Blätter der Handschrift einigen Aufschluss.
Auf Fol. 115' steht nämlich der Anfang eines Ordo
iudiciarius. Videndum est, quis sit ordo iudiciarius, et quae
manifesta, quae ordinem iudiciarium non requirunt. 2 Daneben
ist am Rande bemerkt: M. p. de blois.
dass die Glosse B ihre Citate nicht, einem Werke bloss entnommen,
sondern dass sie zuerst den M. G. ausgeschrieben hat und hierauf den
M. p. de lo. nachgetragen.
1 Es könnte dieser Satz freilich auch schon der Glosse B selbst angehören,
wenn die Sigle nicht für das ganze Notat gilt.
2 Derselbe enthält folgende Stellen: Magistri autem dissentiunt de praestando
iuramento calumniae in hac causa. Bulgarus dicebat non esse
praeslandum, quia sufficeret inscriptio, et metu talionis quilibet pertimesceret
alii falsa impingere. Martinus ait, quanto diligentim haec causa esset
tractanda, quam illa, tanto fortius exigendum huiusmodi iusiuvandum.