B94
Wolf.
auch ist die Behauptung More’s, dass Roy’s Dialoge gegen
das Sacrament of ye aulter gerichtet sei, nur theilweise richtig
und bezieht sich vielleicht eher auf die ebenfalls dem Roy
zugeschriebene Schrift: ,Liber compilatus per fratrem Willielmum
Roy contra septem sacramenta ecclesiae', deren Existenz
blos aus Anführungen bekannt ist. Wichtig für unser Buch
ist die Stelle von Tann er (Bibliotheca britannico-hibernica.
Londini, 1748. fol. p. 645) über Roy: . . . Argentinum abiit,
ubi scripsit Inter patrem Christianum et filium contumacem dicilogum
christianam, lib. 1. ,Ignotum vobis non est charissimi/
da sie den Anfang der Widmung Roy’s richtig wiedergibt:
,It is not vnknowne to you all mylordes' (fol. l b ), es muss
also Tanner’s Gewährsmann Roy’s Dialoge in der Hand
gehabt haben, oder von einem Vorgänger eine auf Autopsie
beruhende Kunde erhalten haben; leider ist die Quelle, welche
Tanner am Schlüsse seiner kurzen Notiz über Roy anführt,
überaus dürftig. Tanner’s Notiz lautet folgendermassen: ,Roye
(Gulielmus). In Praefatione Gulielmi Tindali in Parabolam
impiae Mammonis, liic Gulielmus videtur fuisse monachus
Grenovicensis, qui cum Tindalo commoratus per aliquot tempus
ejus studiis promovendis austero animo et moribus auxilium
tulit et deinde Argentinum abiit, ubi scripsit Inter
patrem Christianum et filium contumacem dialogum christianam,
lib. 1. ,Ignotum vobis non est charissimi/ Adversus cardinalem
Wolseyum, lib. 1. ,Progredere parve libelle/ Idem forte hic
fuit frater Roy, quem D. Thomas Morus meminit scripsisse
An exposition on the VII. chapter of the epist. to tlie Corinthians.
More Opp. Anglic. p. 342. Glaruit A. D. 1530. Et
juxta Morum in Portugallia flammis consumptus est. Bai. par.
post. p. 102. In dem am Schlüsse der Stelle Tanner’s citirten
Bcdaeus, Scriptorum illustrium maioris Brittanniae posterior
pars (Basileae, 1559. fol. p. 102) lautet die betreffende Stelle:
,GuilheImus Roye, aetate sua vir non ineruditus, in patria
lingua scripsit, inter patrem Christianum et filium contumacem,
Dialogum christianum, Lib. 1. Ignotum vobis non est, chariss.
dass er bald Hieronymus, bald Gulielmus genannt wird, ist vielleicht
dadurch zu erklären, dass Hieronymus sein Klostername war, den er,
nachdem er dasselbe verlassen hatte, wieder ablegte.