Ueber die provenzalinchen Liederhandschriften des G. M. Barbieri.
245
den anderen zu verweisen; sowol unter Bernart Arnaut als
unter Jorda verzeichnet er Lombartz u. s. w. und verweist beim
Ersten auf Rayn. V 239 und Ged. 648, 1 beim Zweiten bloss auf
Raynouard. Woher dieser Name Jordan bervorgetreten sein
mag? Eine genauere Prüfung von H thäte da Notb. Möglich
dass sowol Raynouard als Malm nur die Pariser Abschrift von
H benutzt haben, und dass in diese irgend eine Verwirrung
sich eingeschlichen habe.
Fol. 58—59.
Fol. 60. ISEUT DE CASSIO und ALMUC DE CA-STELNOU.
Avendo un Gigo di Tornenquera 2 fatto gran fallo
contra Madonna nAlmucs da Castelnovo, di cui era stato Cavaliere
ed ämico lungamente, e non osando di andargliene a
dimandare perdono, nlseus de Cassion la pregö per lui con la
seguente stanza, dicendo:
Dompna nAlmucs, si ous plagues,
Beus volgra prejar d’aitan
Que l’ira el mal talan
Vos fezes fenir merces
De lui que sospir e planh,
E muor languen es complanh
E quier perdon humilmen,
Queus fatz per lui sagramen
Si tot li voletz fenir,
Qu’el si gart meills de faillir.
E donna nAlmucs, che voleva bene a Gigo, et a cui rincresceva
ch’egli venisse a dimandarle perdono, rispose cosi per
le rime:
Dompna nlseus, s’ieu sabes
Qu’el se pentis de l’engan
Qu’el a fait ves mi tan gran,
Ben fora dreitz qu’ieu n’agues
1 Bartsch hat noch ein anderes Versehen. Für na Lombarda Nom volgr’aver
verweist er wieder auf Gedichte 648, das nur Lombard» etc. bietet.
2 Ein kleines'Versehen von Barbieri; der provenzalische Text liest Giyo
de Tomen qu’era so» cavaliers.