234
M Tissafia.
welche bei manchen bekannten Stücken den Namen des Verfassers
verschweigt. Eine Barbieri’sche Hs. war demnach mit
N verwandt; dass aber N mit einer der Quellen von a in
innigem Zusammenhänge steht, wird sich aus Suchier’s Publication,
der ich nicht vorgreifen darf, ergeben.
B. Libro in Assicelle.
Fol. 1—35.
Fol. 36. ELIAS DE BARJOLS fu molto miglior poeta
(als der vorhergenannte Elias de Fonsalada), come appare dalle
sue canzoni, delle quali 1’ una comincia:
Ben den hom son bon seinhor
Amar e servil -
Et onrar et obezir
A tota s’onor.
In DEHMPRSf, Peire Bremon C.
Fol. 37—66.
Fol. 67. 1 G-AUCELM FAIDIT. Als zweites Beispiel
(siehe oben Libro di Michele fol. 17. 18) der Art, wie der
Dichter des Markgrafen von Monferrato in seinen Liedern gedenkt,
wird angeführt:
Chansos, vai ten dreit per Mon Elian
En Monferrat, e dim al pro marques
Qu’en breu verai lui el conte de Bles,
Car tut lor fach son de bella semblansa
5 E digatz llen leialmen ses duplansa
Que mos conortz mi reten sai tan gen
Per qu’ieu essauc (1. est.) qu’ieu nols vei plus soven.
Geleite von Anc nom parti de solatz ni de clian A C D E
M R a. — M stimmt genau überein; nur 5 digas lim, dann
duptansa.
Fol. 68—72.
Fol. 73. AIMERIC DE PEGUILHAN sopra tutti lodö
ed esaltö Donna Beatrice d’ Este, quella che fu figliuola del
1 Das Citat lautet hier ,lib. in A*c. Carm. 6 7‘.