Ueber die provenzaliscben Liederhandschriften des G. M. Barhieri.
223
Die Angabe über die Hs. steht am Rande im Beginne
der Erzählung. Die Biographie selbst wird wo! nur den Anfang
der Strophe geboten haben; das ganze Lied könnte Barbieri
auch aus anderen Hss. gekannt haben: wahrscheinlicher
ist es, dass er es im libro di Michele gehabt habe. Es ist enthalten
in ABCDGIKMQRV, anonym in 0 R 2 .
Im X. Capitel noch eine kurze Xotiz aus dem Beginne
der Biographie: G. de S.-L., un ricco Castellano di Vellaic 1
del vescovado del Puei Sancta Maria, uomo onorato per arme,
per larghezza e per poesia.
Fol. 64. 65.
Fol. 66. UC DE SAINT CIRC ai tempi del conte
Ramondo di Tolosa, che fece piü canzoni e fra le altre questa
seguente:
Lonjamen ai atenduda
Una razon avinen,
Don fezes chanso plazen,
Mas encor no m’es venguda,
Doncx si vueil de la razon
Que [ai] 2 far vera chanso,
Ella sera megpartida,
Chanso joios’e marida,
Lauzan del ben c’ai agut
E planhen car Tai perdut.
In A B C D FI K R T.
Fol. 67. UC DE PENA d’ un castello ch’ b nel Genovese
et essendo giocolare cantava le altrüi canzoni e ne fece
ancora delle sue come quella:
Totz aitals mi soi com sueill
Francx e fis e amoros.
1 Bei Rayn. us ries castelias de Noaillcic, in B (nach Mahn) de Veillac,
in A (nach Bartsch) Vellaic wie bei Barb. IK scheinen nach Bartsch’s
Darstellung (Jahrb. XIII 26) wie Rayn. zu lesen. Was haben ER?.
2 Die Auslassung scheint ein Druckfehler zu sein, da die Uebersetzung
lautet: ,della ragione che ho. far vera canzone 4 .