Die Kosmologie uud Naturlehre des scholastischen Mittelalters.
361
Thauungsmasse bildet nämlich, wie Albert bemerkt, einen pyramidenähnlichen
Körper, 1 an dessen Extremitäten sich die Refraction
der Sonnenstrahlen vollzieht. Aus dieser pyramidalen,
oder richtiger gesagt, kegelartigen Gestaltung des Refractionsmediums,
2 sowie aus der kegelförmigen Gestaltung der Sonnenstrahlung
erklärt Albert die Rundgestalt der Iris; dass sie nur
einen Halbkreis darstellt, kommt nach ihm daher, dass die
Basis des Strahlenkegels der Sonne, welche auf die Thaupyramide
fällt, nur zum Tlieile auf diese, mit dem anderen Theile
aber auf die Erde auffällt. Aus der Beschaffenheit und Aufeinanderfolge
der vorerwähnten drei Brechungsmedien erklären
sich die drei Farben des Regenbogens. Die Strahlen nämlich,
die in der oberen feineren Thauung sich diffundiren, geben
das Roth des Regenbogens, :l in der dichteren unteren Thauung
erscheint Grün, 1 das Luftmedium ist eine Mittelfärbe zwischen
beiden. 5 Das hiedurch erzeugte Farbenbild wird für unser
Auge dadurch wahrnehmbar, dass es gegen einen Dunst repercutirt
wird, welcher gegen die den Thauregen aus sich entlassende
Wolke gestellt ist; der Dunst vertritt da die Stelle
1 Er nennt sie: Pyramis aquosa, quae est sicut globus seetus per medium
aliquantulum elevatior in medio, quam sit semisphaera, propter quam elevationem
accedit ad figuram pyramidis. Meteor. III, tr. 4, e. 14.
2 Der exactere Ausdruck für ihre Gestaltung lautet 1. c.: Roratio descendens
.... globosa pyramidaliter.
3 Radii solis in superiori roratione, quae multum habet de fumoso terreo
adusto, constituunt ibi ruborem ad modum coloris vini rubei, per quod
fulget radius solaris; et ille est rubor clarior et obscurior, secundum
quod ibi multiplieatur radius solis, et ex hoc, quod purus vel impurus
est secundum perspicuum spatium rorationis superioris. Ibidem.
4 Radii diffusi in roratione inferiori grossa, quae habet humid um aquosum
magis resolutum et indigestum, et profundati in profundo ejus, faciunt
colorem viridem, darum si multa est ibi lux et purum est ibi perspicuum
— vel obscurum, si sit lux parva et impurum perspicium. Ibidem.
5 In medio autem, ubi aer est immixtus liumefactus, constituitur color
rubeus; et est variatus ille color inter album et rubeum in superiori parte,
et inter album et viridem in inferiori parte ejus. Si enim fuerit aer
tenuis parum liabens de liumido, et minus de subtili fumoso intenso, erit
valde pallens color, ita quod parum potest discerni citrinitas ejus; et si
liabuit de liumido plus et parum de fumoso, erit magis declinans ad
nitorem ejus; et si liabeat plus de fumoso, erit citrinus vel liabens colorem
paleae, qui medius est inter citrinum et pallidum. Ibidem.