408
Rockinger.
Es sol nyemant vrtail sprechen über des menschen leib,
er sey denn nüchter. vnd hat es 1 gessen vnd truncken, vnd
spricht vrtail über dez menschen leih, der virt schuldig an im.
121. Wer holtz oder gras stilt.
Wer holtz oder gras oder sichel stilt vnd nymmt es in
ains andern güt, der sol geben das gesatzt das daruff gesetzt
ist. das ist von rechtz wegen fünftzehen Schilling.
Vnd ergreift man in das er holtz hawet oder gras schneit
oder visch stilt, so sol man pfand an in haischen. vnd will er
chains geben, vnd chombt er für den richter, er ist dem richter
ain fräuel schuldig, vnd dem elager sol er zwiualt gelten als
vor gesprochen ist.
Vischet er mer denn dreystund darjnne, oder holtzet er
mer dann dreystund, oder schneit er gras mer dann dreystund,
oder hawt erbant päm 2 ab, oder grebt er marckstain vsz, man
sol im hawt vnd har vertailen, oder funff pfund haller für den
marckstain. man sol tailen fünff pfund pfenning, vnd dem richter
seinen tail, das ist ain fräuel.
Vnd wen man also ergreift, den mag man wol vahen
vnd ainem richter pringen: der sol in haissen verbürgen zu
dem rechten zu komen.
131. Wer dem andern güt zu behallten geit.
Vnd geit ain man ainem andern etwas zu behalten, vnd
wirt es jm verstolen, er müsz es gelten, wes sich der man
vnderwint zu behalten, das sol er widergeben, das ist
gotz recht.
132. Der dem anderen sein güt verlürt.
Vnd leicht ain man dem anderen gelt oder silber geschirr
oder ander farend hab oder güt, 3 der sol das pasz hütten dann
sein selbs güt. vnd wirt ez im verstollen, so müsz er es gelten.
So sprechent ettlich leute, welher sein selbs güt mit
jenes güt verlurt, er sey es im nit schuldig wider ze geben,
das ist nit. ain yeglich man sol fremds güt hasz behalten dann
sein aigen güt. dez ist er schuldig.
i II er. 2 II hawt er bäum. 3 I oder geit jna zubehalten.