5
.
446
L
119
b, c, d
120
121
122
123
124
125a
Rock in gar.
I
340 1
341'
342 1
343 1
344 1
345
f 346 2
l 347 2
348
349
I 350 3
\ 351 3
II
311'
312 1
313 1
314'
315 1
316
I 317 2
I 318 2
319
320
I 321 3
I 322 3
L
125a
125b
126a
126b
126c
126d
126e
339 (II 310): Fürsprechen — an seins fursprechen munt oder wort [wolle]
iehen, das sol man handeln als hieuor gesprochen ist, (II ist vnd geschriben
ist in dem lantreclit buche) in (II an) dem capitel von (II von
den) fursprechen.
1 340 (II 311): Als der herre — nach rechte.
341 (II 312): Wer riehter •— angesprochen ist.
342 (II 313): Ob der man — erleuben.
343 (II 314): Der herre sol — nicht wanne eins.
344 (II 315): Spricht der man — wider seinen lierrn, wozu I noch setzt:
in keinen wegk.
2 346 (II 317): Hat ein man — getun. wanne er die zwne Sachen vordert
als hieuor geret ist, er tut es wol vor.
347 (II 318): Der man setzet wol — • wem er wil.
2 350 (II 321): Leihet — man wol dem andern der seine recht nicht uerloren
hat.
351 (II 322): Etwann — also sol jm auch der man den zins geben.
352 (II 323): Uon dem zinslehen — gedinget hat.
353 (II 324): Zinslehen — die jn von rechte haben sollen.
4 356 (II 327): Disz sein — herrn in lehenrecht.
357 (II 328): Welch furst — wett jnnen gewannen wirt,.
ü 358 (II 329): Und empfehet — funfftzig pfunt.
359 (II 330): Empfehet — zehen pfunt.
360 (II 331): Umb welcher hande — jme in dem rechten geben.
c 361 (II 332): Armer lewt — zwey pfunt.
362: Beyde busse — gefallen ist.
B