ltede des Papstes Hadrian II. v. J. 8G9.
553
mam universonm titidorum lucidissimam Dominus Jesus Christus
vestram apostolicam constituit sedem; ipsa est enim sacer vertex,
iw qua omnes vertuntur, sustentantur, relevantur et, sicut in
Christo Cliristiani et in petra id est Christo Petrus renovantur
ecclesiae. Secuntur et quam plurima liis similia de eadem re
in praefata epistola.
Unde et Felix Romanae urbis praesul Athanasii ceterorumque
Aegyptiorum quaerimoniis respondens episcoporum 1 sic
ait inter cetera: Primates Uli et non alii sunt, qui in praedicta
Nicaena synodo constituti sunt, reliqui vero, qui metropolitanas
tenent sedes, arcliiepiscopi vocantur et non pnmates, salva in
omnibus apostolicae sedis dignitate, quae ei ab ipso Domino est
concessa et postea a sanctis patribus roborata. Et item in eadem:
His enim et aliis quamplnrimis documentis manifestum est nullum
damnari aut suis expoliari rebus debere episcopum, qui hanc
sanetam sedem interpellaverit aut sibi defensatricem asciverit,
donec Judicium de eo nostrae apostolicae auctoritatis, hoc est
principis apostolorum Petri, agnoscat, quia solummodo Christus
Jesus huic sanctae sedi, id est apostolicae, hoc facere commisit.
Ilinc quoque Damasus papa in epistola, quam Stephano
archiepiscopo concilii Mauritaniae et universis Affricanae provinciae
direxit episcopis 2 , sie inter alia dicit: Discutere vero
episcopos et summas ecclesiasticorum causas. negotiorum metropolitanos
una cum omnibus suis comprovincialibus, ita ut nemo
ex eis desit et omnes in singulorum concordent negotiis licet,
sed definire eorum atque ecclesiasticarum summas querelas causarum
vel damnare episcopos absque hujus sanctae sedis auctoritate
minime licet; quam omnes appellare, si necesse fuerit, et
ejus fulciri auxilio oportet. Nam, ut nostis, synodum sine ejus
auctoritate fieri non est canonicum nec episcopos nisi in legitima
synodo et suo tempore apostolica vocatione congregata definite
damnare potest neque ulla umquam concilia rata leguntur, quae
non sunt fulta apostolica auctoritate. Et item in eadem: Nam
si quid fortasse in eis aut contra eos emerserat, nostrum fuerat
expectandum examen, ut semper huic sedi fuit concessum pnvilegium,
ut aut nostra condemnarentur auctoritate aut fulcirentur
0
‘ p. 484.
2 p. 502.
Sitzb. d. phil.-hist. CI. LXX1I. Bd. II. Hft.
36