Kode  des  Papstes  Hadrian  II.  v.  J.  860,

541

bis  extat  deliberatum;  a  qua  1  nemo  est  appellare 2  permissus,
de  cujus  judicio  retractari  non  licet,  cujus  sententia  debet
fine  tenus  insolubilis  permanere,  si  Christianitatis  vigorem  et
opus  quis  non  coeperit  conculcare.  Porro,  si  in  mundanis  quislibet
  suspectum  habet  judicem,  praesentiam  ducis  requirit;  si
ducem  suspectum  habet,  praesidem  adit 3 ;  si  et  ipsum  suspectum
habet,  ad  imperatorem,  a  quo  jam  non  est  appellandum,  recurrit,
quanto  magis  in  ecclesiasticis  id  observandum  est,  ut,  si  aliquis
judicatur  ab  inferioribus,  debe[a]t  ad  sublimioris  sedis,  hoc  est
apostolicae,  judicium  proclamare!  Ab  illa  autem  judicatus  qualiter
  ad  inferiores  debeat  proclamare,  nullis  exemplis,  nullis
indiciis  1 ,  nullis  legibus  nullisque  traditionibus  omnino  repperimus.
 5
Quidam  nulla  fulti  auctoritate,  sed  sola  temeritate  inflati
asserunt  Romanae  sedis  pontificem  non  majori  quam  singulos
quosque  metropolitanos  sive  archiepiscopos  uti  debere  privilegio
  nee  potioris  dignitatis  fungi  primatu  nec  sua  posse  auctoritate ­
  convocare  generale  concilium.  Ignorantes  enim  apostolicas
  traditiones  sanctorumque  patrum  instituta  atque  beati  Petri
successorum  decreta  sola  praesumtione  animi  propriae  voluntatis
  libitus  sequentes  nulla  haec  inania  proferunt  ratione.  Hi
nimirum,  dum  beato  Petro  ejusque  successoribus  derogare  atque
ipsorum  decreta  sancto  spiritu  edita  invidiose  contemnere  non
metuunt,  proculdubio  in  spiritum  sanctum  blasphemare  videntur.
Unde  papa  Damasus  scribens  ad  Aurelium  Cartaginiensem
archiepiscopum  11  dicit  inter  alia:  Quoniam  blasphemare  in  spiritum ­
  sanctum  non  congrue  videntur,  qui  contra  eosdem  sanctos
canones  non  necessitate  compulsi,  sed  libenter  aliquid  aut  pröterve
  agunt  aut  loqui  praesumunt  aut  facere  volentibus  sponte
consentiunt.  Talis  enim  praesumtio  manifeste  unum  genus  est
blasphemantium  spiritum  sanctum,  quoniam  contra  eum  agit,
cujus  nisu,  et  gratia  [ijidem'  sancti  editi  sunt  canones.  Liquet
ergo,  quia  similiter  blasphemat,  qui  adversus  apostolica  decreta
1  quo  Mur.
2  apjpellari  Cod.
3  adiit  Cod.
4  judiciis  Mur.
5  Hier  endet  die  Ausgabe  Muratori  s.
6  Hinschius  p.  21.