30
V alilen
iu^vjv ?y.a<j"cv dyaGüv, oau zsp otv u-spßdXXv), tocoli-u päXXov ypvfcipov
stvat, ei oeT y.at toütoic stuXsysiv pw) p.övov to xaXov aXXa y.at x'o
Xp^CljAOV.
Auch an dem folgenden Satz
oX(>)? te ovjXov üp axoXou0Eiv ©rjcjop.sv r))V SidGsciv tyjv äptoty)v
Exaarou ~pc/.'(p.ci.xoi Tupbc aXXvjX« xaxa tvjv urcepo^v,
15 f] ~sp Stsuramv uv <pap.sv auxac sivai oiaOEcrEtc TOtaüta?
können wir nicht vorüber ohne eine grammatisch - kritische
Auseinandersetzung. Die hier nach Bernays’ Verbesserung
mitgetheilten Worte sind in den Handschriften so geschrieben:
dy.oXouOsTv oifcop.sv r/jv StaGsciv ty]v dpt'omjv exdcrtou Tipd'fp.a.xoc ixpo?
dXXvjXa y.axd ty)V ü-epoyvjv, yjvTtep si'Xvjffis otdaracjiv uv cpapsv au-a? stvat
otaOsasii; xaöxac. Schneider, dem Coray sich angeschlossen,
meinte durch eine gewaltsame Umstellung Licht in das Chaos
zu bringen: exocotou lipd-fp.a-ros y.axa tyjv Stdaraatv, fjvxcep stXvjyE Trpoc
dXXyjXa rp ÜTCEpoyrj, üv tpaptev y.xX. Andere Kritiker versuchten es
mit gelinderen Mitteln. So bietet Spengel mehreres zur Auswahl
in folgender nicht eben durch Klarheit und Bestimmtheit
sich auszeichnenden Anmerkung seiner aristotelischen Studien
3, S. 30: 'otaxxxctv explicandi causa ad öüspoyriv additum videtur •
transpositum certe invenit vet. int. secundum excessum distantia
quam quidem sortita est quarum sic cod. an fuit y.axä
tvjv üitepoyijs StdtjTaatv yjvüsp EiXvjysv uv ? vulgatum pro utcepoyvjv
oiaaTotcsuc ex usu autoris explicari non licet.' Und ähnlich
Madvig Advers. crit. 1, 468: sententiam perspexit Schneiderus
viditque subiectum verbi eiXvjfs esse in uv, sed nimis licenter
verba mutamt. Aut tollendvm oidciactv, sit: y.axx -rijv Ü7cspoyv;v,
rp-Ep EtXqcpEV, uv oap.EV -/.tX., aut interponendum y.at: xaxd xrp ii-epoyvjv,
f/V-Ep stX^ä/E, y.at otdc-aatv, uv cpap.sv y.xX. Bernays äussert
sich umständlicher, als er in solchen kritischen Fragen zu thun
liebt: 'in otdcr-actv eiXv)®s der Bekker’schen Handschriften ist die
Verbindung otacxaciv Xapßdvsiv sprachlich verdächtig; Sidcrcamv
eiXti/e, welches Lambin aus einem vetus codex entnimmt, ist
für die hiesige logische Formel eben so unerträglich feierlich
wie im Deutschen “es ist ihnen ein Abstand beschieden worden”
sein würde. Wie Aristoteles in solchen Fällen schreibt,
zeigen folgende Stellen: Polit. 1,5. p. 1254 b 16 ocot p.sv cuv
ToaouTov SiecTT&iv ccrov 4uyy; güjjixtoc; 1, 8. p. 1256 a 28; Eth.