338
H o r a w i t z.
zugethan war. Für die Res Germanicae benützte er an Inscriptionen
:
Eine in Dacien kürzlich ausgegrabene, S. 69,
eine von Verona (apud diuum Florianum) S. 132.
Insc. Vilerii in Helvetiis 133,
„ Aventici 133,
„ Caietae 136,
„ Trajani in Dacien (45),
„ apud Vaiblingam 124,
„ lapidea apud Ettelingam 124,
„ „ „ Constantiam 128.
Tabulae lapideae et inscriptae zu Baden 130.
Epigramma saxo incisum zu Breisach 146.
Steintafeln bei Wolf dem Jüngeren 151, andere 174.
Münzen und gemmae signatoriae 136, 143, 160.
Ausser dem Bisherigen werden auch christliche Schriftsteller
herbeigezogen, wie
,diuus‘ Hilarius l3.
Irenaus 13, 85 in libro I. aduersus haereses. 1
Leo Pontifex 13.
Plieronymus ad Gerontiam 6, 22, 165, 168, 55 (Vita
Ililarionis), 63, 86, 92, 112.
Prudentius 74.
t Rupertus Tuitiensis in comment. in sacr. literas 36, 174.
Petrus Langobardus, Parisiorum antistes 101.
Theodoritus Historia Tripartita 172.
An diese Kirchenväter scliliessen sich die mittelalterlichen
Quellenschriftsteller an; nämlich
Agathias S. 3, 52. 64, 85, 86/7, 101, 118.
Paulus Diaconus 6, 29, 51, 54, 55, 59, 178.
Liudprand homo Italus et in Germania quidem versatus
sed nescius linguae (144), 62, 138, 144 (IV. 26), Historia
Ottonis 192 (c. 14).
Chronicon Urspergense (Abbas qui ex variis autoribus
Chronica sua consarcinauit) 36, 65, 88.
Beda 13, 72, 74 (Ann. Anglorum) 75.
Ratlierius Veronensis 96.
1 Zu Irenaus macht Rlienanus die Bemerkung-: uetustissimus inter scriptores
Christianos, qui saltim extent, proximusque tempnribus Apostolorum.