lieber das md. Arzneibuch des Meisters Bartholomaeus.
559
Der Verfasser war ein Deutscher und zwar aus Franken.
Er schreibt 49°: Herbipolenses vero et Babenbergenses
multique alij, quandu dubitant an vas mucorem aut fetorem
habeat, picant ipsum vas, quia per picationem tollitur talis fetor
extraneus; sed sepissime contingit, quod picis fetor non tollitur
si scilicet ab indocto picatur. Sed cum vinum eiusdem civitatis
tale sit nature quod de facili (sic.) constringit pectus, ledit
et perturbat et inebriat cerebrum et dolorem oculorum facit,
propter quod ego G. mirabiliter abhominor vinum Herbipolense.
Sed cum vina eiusdem ciuitatis talis sint nature ut
de facili putrescant oportet ut seruentur in picato vase. Sed
cum sim indigena terre licet inuitus frequenter tale vinum
bibere multum timeo ine perdere visum et vocem. Pix enim
est praecipua causa cecitatis hominum Franconie, Humulus
in ‘'Turingia, teda et resina in montanis Babarie
propter visum oculorum eorum ledentem . . .
Dieser Gotfrid von Franken hat Reisen gemacht:
47“ Quintus modus est ut didici in Brabantia . . . 48“ Ft nota
quod quando fui Athenis in Grecia vidi has tres species cerasorum
simul cresentes in vna arbore et non didici modum
insertionis ... Er hat sich überall unterrichten lassen: 47 “ b Nonus
modus est si uis plantare arborem pomi ut faciat poma rubicunda
insere surculum pomi super truncum alni, quem vulgariter
dicimus erlin. Sic docuit me quidam miles sed non probaui.
. . 49 a . Nota quod hoc verbum concordat cum hoc quod
dixit mihi quidam miles Herbipolensis nomine D. quod
habuit dolium plenum de lenia quod Longobardi merellum
vocant . . . 50 c Picans vinum sic reformatur ut fecit quidam
Herbipolensis . . . 48 b Rapam vero sic fecit quidam in Baberch
maximam . . . 48° quod dixit mihi quidam clericus . . .
Er hat auch die einschlagende Literatur gekannt: 47 b Item
ad idem dicit Ricliardus magnus in libro suo . . . sedhic Fallit.
Pg. und Pp. mit rothen Ueberschriften dem Bischof Albert von Begensburg
zugeselirieben wird.DiesesWerk stimmt mit der Quelle Konrad s von
Megenberg, so viel wir- von ihm selbst wissen, und mit dem Buch der
Natur auf s genaueste überein in der Anordnung des Ganzen und in der
Eintheilung des Stoffes. Auch was Konrad unterdrückte nach seinem
eigenen Zeugnisse, steht in diesen Hss. gerade an dem selben Orte. Was
Fr. Pfeiffer über die Quelle Konrads p. XXIX—XXXII sagt, ist vollkommen
falsch, wie ich ein anderesmal zeigen werde.