Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 71. Band, (Jahrgang 1872)

Eutropiuu  und  Paulus  Diaconus.

295

vir  gentilis  in  nullo  divinac  historiae  cuUusque  nostri  fecevit
mentionem.  Placuit  itaque  tuae  excellentiae  ut  eandem  historiam
paulo  latius  congruis  in  locis  extenderem  eique  aliquid  ex  sacrae
15  scripturae  textu,  quo  eins  narrationes  tempore  evidcntius  dar  er  ent,
aptarem.  At  ego  qui  semper  tuis  venerandis  imperiis  purere
desidero  —  utinam  tarn  efßcaciter  impercita  facturus  quam
libenter  —  arripui.  Ae  primo  paulo  superius.  ab  eiusdem  textu
historiae  narrationem  capiens  eamque  pro  loci  merito  extendens,
20  quaedam.  etiam  temporibus  eius  congruentia  ex  divina  lege  interserens,
  eandem  sacratissimae  historiae  consonam  reddidi.  Et  quia
Eutropius  usque  ad  Valentis  tantummodo  imperium  narrationis
suae  in  ea  seriem  deduxit,  ego  deinceps  meo  ex  maiorum  dictis
stilo  subsecutus  sex  in  libellis  superioribus  in  quantuni  potui
25  haud  dissirhilibus  usque  ad  Justiniani  Augusti  tempora  perveni,
promittens  Deo  praesule,  si  tarnen  aut  vestrae  responderit  voluntati
aut  mihi  vitci  sospite  ad  huiuscemodi  laboreni  maiorum  dicta  suffragium
  tulerint,  ad  nostram  usque  aetatem  historiam  protelare.
Vale  divinis  Domina  rnater  fulta  praesidiis  celso  cum  compare
30  tribusque  natis  et-  utere  felix.
Hauptsächlich  sind  für  die  Erweiterung  der  Eutropischen
Erzählung  zwei  Schriftsteller  zu  Grunde  gelegt,  für  die  profane
Seite  Orosius,  von  dem  beträchtliche  Stücke  zum  grössten
Theil  wörtlich  übernommen  sind,  für  die  sacralo  Geschichte
und  synchronistischen  Notizen  Hieronymus.  Was  aus  anderen
15  textu  scripture  BOV  Cli  narrationes  scripsi,  narrationis  A  B  0  V  Cli
tempore  AB  O,  tempora  V  Cli  clarerent  eim  AB  16  tuis  semper  Ch
17  ut  tarn  B  (~  m.  2.)  primum  O  Cli  20  etiam  extendens  temporibus
  B  23  ea  B  V  Ch,  eam  A  O  24  ea;  subsecutus  sed  *  libellis  B
25  aut  B  iustianani  B  m.  1  26  responderit  scripsi,  sederit  0  V  Ch,
sedederit  A,  sedeat  B  27  sospite  scripsi,  comite  A  B  0  V  Ch  huiusmodi
A  28  eiusdem  historiam  B,  eandem  historiam  A  (eandem  ist  wie  eiusdem
zeigt,  Interpolation  und  Paulus  verspricht  demnach  nicht  etwas,  was  er
nicht  hielt,  wie  man  gewöhnlich  annimmt,  sondern  was  er  allerdings
erst  spät  nach  seiner  Rückkehr  aus  Frankreich  und  nach  Adelperga’s
Tode  (?)  mit  seiner  Historia  Longohardorum  einlöste).  29  suffidcta  A
cum  pre  B  —  O  schliesst  dann  mit  folgenden  Worten:  Explicit  prohemialis
  epiistola  .  Incipil  historia  Momana  a  paulo  dyacono  sei  henedicti  ecclesie
  Montiscassini  edita  ex  historiis  Eutropii  .  Ad  Adelbergam  dulcissimam
ducis  Comparis  conjuyem  feliciter.  O  fasst  also  wie  A  den  compar  als
Eigenname.
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.