Eutropiuu und Paulus Diaconus.
295
vir gentilis in nullo divinac historiae cuUusque nostri fecevit
mentionem. Placuit itaque tuae excellentiae ut eandem historiam
paulo latius congruis in locis extenderem eique aliquid ex sacrae
15 scripturae textu, quo eins narrationes tempore evidcntius dar er ent,
aptarem. At ego qui semper tuis venerandis imperiis purere
desidero — utinam tarn efßcaciter impercita facturus quam
libenter — arripui. Ae primo paulo superius. ab eiusdem textu
historiae narrationem capiens eamque pro loci merito extendens,
20 quaedam. etiam temporibus eius congruentia ex divina lege interserens,
eandem sacratissimae historiae consonam reddidi. Et quia
Eutropius usque ad Valentis tantummodo imperium narrationis
suae in ea seriem deduxit, ego deinceps meo ex maiorum dictis
stilo subsecutus sex in libellis superioribus in quantuni potui
25 haud dissirhilibus usque ad Justiniani Augusti tempora perveni,
promittens Deo praesule, si tarnen aut vestrae responderit voluntati
aut mihi vitci sospite ad huiuscemodi laboreni maiorum dicta suffragium
tulerint, ad nostram usque aetatem historiam protelare.
Vale divinis Domina rnater fulta praesidiis celso cum compare
30 tribusque natis et- utere felix.
Hauptsächlich sind für die Erweiterung der Eutropischen
Erzählung zwei Schriftsteller zu Grunde gelegt, für die profane
Seite Orosius, von dem beträchtliche Stücke zum grössten
Theil wörtlich übernommen sind, für die sacralo Geschichte
und synchronistischen Notizen Hieronymus. Was aus anderen
15 textu scripture BOV Cli narrationes scripsi, narrationis A B 0 V Cli
tempore AB O, tempora V Cli clarerent eim AB 16 tuis semper Ch
17 ut tarn B (~ m. 2.) primum O Cli 20 etiam extendens temporibus
B 23 ea B V Ch, eam A O 24 ea; subsecutus sed * libellis B
25 aut B iustianani B m. 1 26 responderit scripsi, sederit 0 V Ch,
sedederit A, sedeat B 27 sospite scripsi, comite A B 0 V Ch huiusmodi
A 28 eiusdem historiam B, eandem historiam A (eandem ist wie eiusdem
zeigt, Interpolation und Paulus verspricht demnach nicht etwas, was er
nicht hielt, wie man gewöhnlich annimmt, sondern was er allerdings
erst spät nach seiner Rückkehr aus Frankreich und nach Adelperga’s
Tode (?) mit seiner Historia Longohardorum einlöste). 29 suffidcta A
cum pre B — O schliesst dann mit folgenden Worten: Explicit prohemialis
epiistola . Incipil historia Momana a paulo dyacono sei henedicti ecclesie
Montiscassini edita ex historiis Eutropii . Ad Adelbergam dulcissimam
ducis Comparis conjuyem feliciter. O fasst also wie A den compar als
Eigenname.