242
Hartei.
I
ap.x qap tt, xaxa ttjv xöXiv sxavaoxstaet xai r, xpop tyjv ’ÜpSsav oüoa
uxpaxta "6>v 'Pwp-atwv, azoXwroug@ xov xöpavvov w/sxo, ouSev oute avaxa-Xouvxoe
ouSe p-svetv bsopivou xappovTtxüia. Weiter führt Paeanius:
toutco äe y.y.l xoü 3i;p.ou tu ocYp,axt r, oxpaxtä ouwpcoXoöOiQae, p.eO’ S? exo-Xtcpxst
-rijv ’Aposav, das wäre grwo cimtatem Ardeani oppugnabat.
Es ist mithin cum ipso rege zu tilgen, das sich, sobald einmal
quo zu qui geworden war, um des reliquit willen von selbst
einstellte, quo aber hat noch die erste Hand von F. Nicht
weniger verzwickt ist der Satz bei Livius I 3, 3 is Ascanius . .
novam ipse aliam (urbem) sub Albano monte condidit, quae ab
situ porrectae in dorso urbis Longa Alba appellata, den Weissenborn
mit unpassenden Beispielen zu vertheidigen sucht. Die
Heilung liegt nahe quae ab situ (porrecta in dorso urbs) Longa
Alba appellata. Der Fehler urbis zog porrectae nach sich, wenn
darin nicht etwa porrectae d. i. porrecta est steckt und wenn
urbis nicht vielleicht Nominativform, wie stirpis 1, 1, 11;
26, 13, 16, wofür stirpes 41, 8, 16 im Vindobonensis, und wie
plebis 2, 24, 2. — Endlich lasen Capito und Paeanius p. 7, 16,
was F bietet quattuor et vigint-i, nicht was in P steht XXXV.
Eutrop. I 9 Hinc . . . privates „ „ „ Exc. Planud. p. 528
M = Dio Fr. 13, 1 Dind. und
Suidas v. 'Txaxot.
Capito bestätigt, was ich aus F in den Text setzte et placuit
ne Imperium longius quam annuum hoher ent, indem es heisst:
ij XoXlTEta . . . O’JO ITpXTTiYOtC SVlfltUffWtto EyTO'JO'.V äpJ£7]V T)JV UjpUfffaV
Ixl-pstls, wenn die Entfernung einer sprachlich unmöglichen
Wendung longius quam annum einer Bestätigung bedarf. Uebrigens
dürfte selbst Paulus das Richtige gelesen haben; denn
A und B gehen auseinander (anno uno A, annum B), der
Ambrosianus aber hat annuum, wie F. — Der erste Satz des
Paeanius, der jetzt also lautet: wxte xov Ixspov tpaüXov Etvat, xaxaffieuYEtv
Ixt xov E-epGv, lässt sich aus Planudes emendiren und
ergänzen; denn dort heisst es: oxt oüo xaxa rijy 'P(&p.vjv xpoe/etpt'^ovxo
i/xaxot, (i>c et a u p. ß a t y; xov sxepov caüXov stvat, yaxaoEÜYE'.v
Ixt xov Ixspov. Woher aber diese Uebereinstimmung zwischen
Capito und Paeanius?
Eutrop. I 11 quinto anno . . . luxerunt
Fr. 43.
y> v y>
Joann.