300

Schulte.

cui  fuerit  mandatum,  ut  emat  fundum,  non  debet  emere  equum.
Interdum  tarnen  iura  mandati  quis  excedit  et  infra  subsistit.
Excedit,  ut  puta  qui  mandatum  suscepit,  ut  causam  ageret,  si
necesse  fuerit,  debet  appellare  et  appellationis  causam  reddere,
ut  in  extravag.  1  de  officio  et  potestate  iudicis  delegati,
significasti,  quia  ex  eo  mandatur  ei.  Procurator  super  his,  quae
ad  ipsam  procurationem  spectare  noscuntur,  plenariam  recipit
potestatem.  Infra  subsistit,  puta  si  mandatum  suscipit,  ut  fundum
  emat  pro  C.  (centum)  et  emit  pro  L.  Tacite  quidem  ei
mandatum  intelligitur,  ut,  si  posset,  pretio  minori  emeret,  ut
XXII.  q.  2.  ne  quis  ar.  (c.  14.),  ubi  dicitur:  ,si  quis  gladium
alicui  furenti  rapit,  si  forte  repetat  gladium  suum  furens,  manifestum ­
  est,  non  esse  reddendum,  ne  vel  se  vel  alium  occidat.'
Tacite  enim  mandatum  intelligitur,  ut  furenti  minime  restitueret,
  ut  Cr  de  procuratoribus  1.  exigendi  (1.  12.  II.  13.).  —
Procurator  rei,  etiamsi  constet,  cessare  mandatum,  admitti
debet  ad  defeiulendum,  cavere  tarnen  debet  de  iudicato  solvendo
  et  defendendo;  procurator  actoris  cavere  debet  de  defendendo,
  si  constat,  eum  liabere  mandatum.  Poena  enim  procuratoris
  non  defendentis  est,  ut  ei  actio  denegetur.  Ubi  constat,
cessare  mandatum,  repellitur  is,  qui  cupit  experiri  etsi  plenissime
  paratus  sit  satisdare,  nisi  sit  sanguine  vel  affinitate  coniunctus.
  Hic  enim,  etsi  constet,  cessare  mandatum,  admittitur,
dummodo  non  evidens  sit  eum  experiri  contra  mandatum.  Deinde
caveat  ut  de  rato  et  defendendo.  Ubi  dubitatur  de  mandato
repellitur  procurator,  nisi  vel  probet  mandatum,  vel  caveat,  dominum ­
  ratum  habiturum.  Vel  in  arbitrio  est  rei,  velitne  cogere
ad  cavendum  vel  ad  probandum.  Sed  si  cavet  de  rato  si  probatur
  ab  adversario,  eum  non  habere  mandatum,  iudicium  nullum,
  controversiae  nullae  dicuntur.  •—  Procuratorem  nemo  invitus
  suscipere  cogitur.  -  Invitus  dicitur  non  tantum  qui  contradicit
  etc.,  sed  etiam,  qui  non  probatur  consensisse.  Si  suscepit  nec
defensionem  non  cavet,  cogitur  defendere,  licet  repellatur  a
procuratore.  Poena  enim  procuratoris  reddere  etc. 3  Si  defensio-1
  Diese  Stelle  —  C.  8.  de  off.  et  pot.  iud.  del.  Comp.  I.,  c.  7.  X.  ibid.  —
steht  in  allen  vier  Sammlungen  vor  der  Comp.  I.  unter  diesem  Titel
(Cassel.  42.  12.  Lips.  XXXV.  11.  Bamberg.  XXXII.  11.)
2  Es  bedarf  keines  Hinweises  darauf,  dass  der  Verfasser  bei  dieser  Materie ­
  sich  an  den  citirten  Codextitel  II.  13.  hält.
3  Diese  Stelle  ist  durch  die  Abkürzungen  der  Hndschr.  unverständlich  geworden.