Der  Ordo  iudiciarius  des  Codex  Bambergen6is.

299

personis  tria  conferenda  ad  res  temporales  administrandas
habere  officia:  vicedominum,  oeconomum  et  advocatum.  Vicedominus
  reditus  episcopi  disponit  et  circa  peregrinos  providet,
ut  D.  LXXXIX.  c.  volumus  (c.  2.)  etc.  diaconum  (c.  3.).
Advocatum,  qui  causas  episcopi  tractat,  excepto  publico  crimine,
  ut  C.  V.  q.  3.  c.  ult.  Oeconomus  res  ecclesiae,  seil,  clericorum
  dispenset,  nam  oeconomus  est,  cui  res  ecclesiastica
gubernanda  mandatur,  ut  XVI.  q.  7.  quoniam  in  quibusd
  am  (c.  21.)  et  in  LXXXIX.  di.  quia  in  quibusdam  (c.  4.).
Illud  etiam  notandum  est,  quod  administrationes  istas  vendere
tune  demum  symoniacum  est,  cum  spirituale  aliquid  babent
sibi  annexum.  In  quibusdam  enim  ecclesiis  personis  istis  propter
  ea,  quae  gerunt  officia,  beneficia  canonice  conferuntur,  quae
eis  non  possunt  subtrahi,  nisi  eorum  superveniente  delicto.  In
quo  casu  loquitur  illud  C.  I.  q.  1.  si  quis  episcopus  (c.  8.)
Secus  vero  cum  nullum  babent  officium  adnexum.  Nam  et
principes  ufbium  et  villarum  videmus  procurationem  vendere,
quos  ob  boc  tarnen  peccare  non  credimus.  Indistincte  tarnen
qui  dam  dicunt,  buiusmodi  administrationem  vendere  vel  emere
symoniacum  esse,  ut  C.  I.  c.  ult.  Haec  enim  officia  spiritualibus
sunt  adnexa,  quae  nonnisi  a  clericis  expleri  possint,  ut  XVI.  q.  ult.
in  nona  (c.  22.)  et  C.  I.  q.  3.  Salvator  (c.  8.).  —  Minor  procurator
  non  constituitur,  sed  nec  procuratorem  constituit  sine
auctoritate  sui  defensoris,  ut  in  concilio  Lateran.  C.  cum  in  cunctis,
 1  ubi  dicitur,  quod  decanatus,  archidiaconatus  et  alia  ministeria,
  quae  animarum  curam  habent  adnexam,  nullus  omnino
suscipiat,  nisi  XXV.  annum  attigerit.  —  Res  agenda  procuratori
mandatur,  si  fuerit  bonesta,  iuri  congrua,  quia  mandatum  rei  turpis
  nullum  est,  ut  D.  L.  si  quis  praepostera  (c.  2.7.),  C.  Xli
q.  3.  non  enim  semper,  sequentia  capitula  (c.  92  sqq.).  Civilis
pecuniaria,  quia  criminalis  causa  non  rite  mandatur,  ut  supra
dicimus  C.  III.  q.  8.  §.  in  criminali.  Explicare  debet  procurator
  mandatum,  sicut  fuerit  ei  iniunctum.  Fines  mandati  non
debet  excedere  nec  infra  subsistere  ut  C.  XXV.  q.  2.  servatis
  privil.  (c.  6.)  et  C.  II.  q  7.  si  quis  ergo  (c.  16.).  Si
1  Diese  Art  des  Citirens  (es  handelt  sich  um  c.  7.  X.  de  elect.,  das  in  der
App.  Lat.  Conc.  c.  3.,  in  der  Bamberg.,  Cass.,  Lips.  c.  2.  der  Lateran.
Schlüsse  von  1179  ist)  beweist,  dass  das  Caput  aus  einer  Sammlung  citirt
wird,  wo  es  unter  keinem  Titel  stand,  wie  auch  alle  vier  genannten  die
Schlüsse  nur  anreihen.