Der  Ordo  iudiciarms  des  Codex  Bambergensis.

291

siae  ingratus  in  servitutem  revocatur,  ut  C.  XII.  q.  2.  octava
de  libertis  (c.  62,  63).
II.  De  in  ius  vocatione.
Cum  cuique  pennissum  sit  ex  ordine  et  regali  iure  (regula
iuris),  quemcunque  in  ius  vocare,  cessat  tarnen  haec  in  ius
vocatio  certis  rationibus,  quandoque  ratione  personarum,  quandoque
  negotiorum.  Ratione  personarum  quandoque  gratia  iuris
divini,  quandoque  iuris  humani.  Iuris  divini,  ut  in  sacerdote,
dum  sacrificium  fecerit.  Xani  tune  ob  reverentiam  personae  et
cultum  divinum,  quia  talis  persona  in  tali  actu  conversatur,  in
ius  vocatio  cessat  ut  C.  VII.  q.  1.  nihil  contra  (c.  16.)  et
de  cons.  D.  I.  nullus  episcopus  (c.  57.).  Iuris  humani,  ut  in
liberto  et  filio,  qui  parentem  in  ius  non  vocabit  nec  patronum,
nisi  impetrata  venia  edicti.  Sacra  enim  -et  reverenda  debet
videri  persona  parentis  et  patroni,  ut  XII.  q.  2.  episcopus
qui  manci.  (c.  58.)  et  §.  libertus  (dict.  Grat,  ad  c.  57  cit.)
c.  longinquitate  (c.  64.),  c.  liberti  (c.  65.),  quia  nec  filii
libertorum  patronam  ecclesiam  in  ius  vocant  ut  C.  praedictis,
qui  enim  vel  a  collegio  vel  a  corpore  manumittuntur,  non  universitatem,
  singulos  tarnen  in  ius  vocare  potest,  ut  XII.  q.  2.
qui  manumittuntur  (ex  §.  1.  dicti  Grat,  ad  c.  58.).
Ratione  negotiorum  in  ius  vocatio  cessat,  nunc  occasione
publicae  utilitatis  ut  belli  C.  XXIII.  q.  8.  si  nulla  (c.  15.)
Si  enim  omni  tempore,  etiam  XL.  pro  defensione  patriae  et
legum  praeparationi  bellorum  parcendum  non  est,  patet  in  hoc
casu  in  ius  vocationem  non  habere.  Nunc  communi,  ut  ratione
messium  et  vindemiarum  secundum  leges.  Nunc  privatae,  ut
qui  funus  procuravit,  ut  C.  XIII.  q.  2.  quia  dicit  defunctarum
qui  divina  voc.  (c.  28.)  et  quia  uxorem  dixit  ut  C.  XXX.
aliter  non  (q.  5.  c.  1.).  Si  enim  triduo,  ut  dicitur,  ibi  debet  cum
uxore  in  oratione  perseverare  et  uxorem  morari  convincitur,  quia
non  potest  in  ius  vocari.  Ratione  etiam  temporis  dormit  in  ius  vocatio ­
  ut  XV.  q.4.  placita  (c.  2.).  Ratione  etiam  invalitudinis  dormit ­
  ut  III.  q.  6.  multum  stupeo  (c.  8.)  et  D.  XVIII.  placuit
(c.  1.).  Ratione  etiam  exspoliationis,  quia  exspoliatus  non  in  ius  vocatur,
  donec  tanto  tempore  gaudeat  in  restitutione,  quanto  doluit
in  expoliatione,  ut  C.  III.  q.  2.  c.  1.  2.  3.  Ratione  etiam  necessariae
  peregrinationis,  ut  XXXIII.  q.  1.  si  quis  necessi.
19*