Si
58
Schulte.
Guilelmus Naso.'
I. Ueber diesen Schriftsteller besass man bisher nur kurze
Notizen, die sich darauf reducirten, dass er um 1227 zu Bologna
gelehrt habe (Diplovataccius), Schüler des Alanus
gewesen sei und die Compilationes antiquae glossirt habe. Diese
Glossen sind nach der Angabe der Alten von Bernhard von
Parma bei Abfassung der Glossa ordinaria vielfach benutzt
worden. Von sonstigen Werken oder Näheres über seine
Schriften weiss weder Sarti, noch ein anderer der älteren,
mit Ausschluss von Panzirolus, welchem Sarti mit Unrecht
vollständiges Ignoriren desselben zuschreibt. Panzirolus sagt,
er habe auch Glossen zu den Decretalen Gregors IX. geschrieben.
So unzuverlässig Panzirol ist, diesmal hat er das
Kichtige getroffen, ob auf Grund der Kenntniss solcher Glossen,
oder gestützt auf fremde Mittheilungen, ist schwer zu sagen.
In der zu beschreibenden Handschrift ist der Apparat des
Naso enthalten. Ein Zweifel an der richtigen Angabe der
Handschrift kann um so weniger aufkommen, als sie nicht blos
den Namen an der Spitze der Summe hat, sondern, wie sich
zeigen wird, auch im Verlaufe der Darstellung wiederholt.
A. Lectura in decretales.
II. Sie ist enthalten im Codex der Wiener kais. Ilofbibliothek
num. 2083. s. XIV. fol. 45b bis 76. Vorauf geht
die Ueberschrift: Summa Guilelmi Nasonis. ,Incipit
summa magistri Guilhelmi Nasonish
,Gregorius. Sed nonne iste dominus gg vocabatur Gregorius,
antequam promoveretur ad apicem summi pontificatus?
Et certe non; immo vocabatur Hugo. Ergo incongrue vocatur
Gregorius, quia inventio nominis est prohibita j. de sent. excom.
perpendimus. Immo, bene congrue vocatur Gregorius, quia hoc
nomen Gregorii interpretatur vigilans et papa vigilare debet pro
I
1 Sarti de Claris archig. Bonon. profess. I. p. 342. Diplovataccius fol.
167 (nach der früher Savigny gehörigen Abschrift der Berliner
Bibliothek). Panzirolus L. III. c. 8. — ,Io. Andr. in addit. ad proem.
Speculi Guil. Durantis. — Glossa ord. ad c. 37. X. de appell. II. 28. Mein
Lehrbuch 2. Aufl. Seite 56, Note 40.