Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 68. Band, (Jahrgang 1871)

Summa  Decreti  Lipsiensis.

53

des  Glossators,  ein  Vorgang,  der  kaum  zu  jener  Zeit  ausserhalb ­
  Bologna’s  Sinn  gehabt  hätte.
14.
Zur  Charakterisirung  der  Methode  dienen  die  folgenden
für  die  Dogmengeschichte  des  canonischen  Rechtes  interessanten
Stellen.
a)  c.  ult.  D.I.  ,in  eos  solos  constituta.  Hinc  collige,  quod
eges  romanae  solos  romanos  ligant,  non  clericos,  ut  hic  et
d.  XCVI,  tum  ad  verum  dici  tarnen  potest,  hic  appellari
romanos  omnes  latinosJ
b)  C.  2.  D.XIV.  ,Notandum,  quod  ea,  quae  in  lege  et
evangelio,  in  apostolis  et  IV.  conciliis  generalibus  continentur,
indispensabilia  sunt,  dum  tarnen  sint  statuta  de  statu
generali  ecclesiae  Ami  de  articulis  fidei/  Der  erste  Grund,
den  Johannes  nicht  hat,  bildet  in  nuce  das  Fundament  der
späteren  Dispenstheorie.  Stephan  begnügt  sich,  die  Thatsacho
  der  Abänderung  einzelner  Sätze  hervorzuheben;  Rufin
und  nach  ihm  Johannes  führen  daneben  die  allzugrosse
Strenge  an.  Auch  enthält  keine  alte  Glosse  diese  Theorie.
Huguccio  hat  den  ,generalis  Status  ecclesiae'  adoptirt.
c)  C.  2.  D.XXI.  ,Nota  quod  Petrus  a  domino  sacerdos
factus  dicitur  non  quod  suscepisset  signaculum  sacerdotii  ab  eo,
sed  quia  sacerdotis  et  episcopi  ei  dedit  potestatem.  Factus
est  ergo  sacerdos,  antequam  alios  ordines  suscepisset,  unde  ex
hoc  videtur,  quod  non  est  de  substantia,  ordines  alios  prius
suscipere.  Quid  ergo  si  laicus  ordinatur  in  sacerdotem  sacerdos
esset?  .  .  quid  ergo,  si  idiota  vel  puer  septennis  ordinaretur  in
sacerdotem?  Hic  non  est  bonum  praecipitare  sententiam
Petrus  praefuit  Omnibus,  sed  nota,  quod  praelatio  quandoque
attenditur  ex  dignitate  consecrationis,  ut  praeest  episcopus
cuilibet  clerico,  item  quandoque  ex  dignitate  ordinis,  ut  praeest ­
  presbyter  diacono,  item  quandoque  ex  dignitate  dispensationis.
  Et  haec  duplex  est,  est  enim  dispensatio  spiritualium
et  ita  praeest  archidiaconus  archipresbytero  .  .  .  Ergo  omnes
erant  pares  ratione  consecrationis  et  ratione  ordinis,  sed  ratione
dispensationis  Petrus  praefuit  omnibus,  quia  eis  praedicandi
officium  et  alia  huiusmodi  dispensat  .  J  Von  Petrus  an  hat
dasselbe  wesentlich  gleich  Johannes,  Rufinus.
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.