Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 68. Band, (Jahrgang 1871)

Studien  zu  den  Argonautica  des  Valerius  Flaccus.

289

it  taciti  secura  metus  geben  dann  den  ganz  passenden  Sinn:
,mit  welchem  auch  nicht  seine  eigenen  Leute  gehen  können,
ohne  sich  bei  seinem  Anblicke  einer  stillen  Furcht,  die  sie
äusserlich  nicht  zu  zeigen  wagen,  erwehren  zu  könnend
Im  fünften  Buche  befremdet  uns  der  v.  308  aut  altos
duris  fatorum  gentibus  ortus.  Will  man  ihn  neben  den  vorhergehenden ­
  beibehalten,  so  bleibt  nichts  übrig  als  mit  Columbus
alios  für  altos  zu  schreiben;  denn  die  bella,  müssen  doch  zu
den  fata  gezählt  werden  und  die  Ueberlieferung  enthält  somit
einen  logischen  Fehler.  Nun  hat  aber  ein  englischer  Gelehrter
in  den  Observationes  miscellae  richtig  erkannt,  dass  unsere
Stolle  eine  Nachahmung  von  Hom.  II.  X,  3  ff.  ist 10 )  und  sonach,
wie  dort  v)s  -061  TnroXep-oto  piya  crrö^a  zeoxsSavoto  der  Schluss  des
Bildes  ist,  auch  unser  Dichter  mit  aut  sanguinei  magna  ostia
belli  geschlossen  haben  wird.  Darnach  hält  er  den  Vers  308  für
unecht.  Da  sich  aber  in  dem  ganzen  Texte  der  Argonautica
nirgends  sonst  eine  Spur  von  Einschiebseln  zeigt,  so  wird  es
sich  empfehlen  in  dem  Verse  eine  Randbemerkung  des  Dichters ­
  oder  einen  früheren  Entwurf  zu  erkennen.  Was  Ph.  Wagner
(Phil.  XX,  640  f.)  über  diese  Stelle  bemerkt,  ist  ganz  verkehrt.
Offenbare  Doppelverse  sind  565  qualis  ab  Oceano  nitidum
chorus  aethera  vestit  und  566  qualibus  adsurgens  nox  aurea  cingitur
  astris,  wie  dies  schon  Ch.  Buläus  erkannt  hat.  ,  Versus
bini,  sagt  er  in  seinen  Noten,  festivissimi,  sed  qui  non  admodum
suaviter  se  invicem  excipiunt.  Legerim  ergo  in  posteriori  pro
,qualibus‘  ,qualis  et‘.  Nisi  forte  unus  superfluit,  a  glossatore
insertus  aut  a  poeta  quidem  factus,  sed  ut  eligeretvr  e  duobus,
qui  sit  optimus‘  Neuerdings  hat  sich  Thilo  (XXVI)  für  dieselbe ­
  Ansicht  ausgesprochen.  Wenn  Ph.  Wagner  (Neue  Jahrb.
89,  391)  einen  von  diesen  Versen  für  eine  am  Rande  beige-10

 )  Valerius  hat  nicht  wenige  Stellen  aus  Homer  als  Vorbilder  benützt.  So
ist  in  der  Klage  der  Clyte  III,  v.  320  ff.  der  berühmten  Stelle  II.  VI,
413  ff.  und  v.  326  ff.  II.  XXIV,  743  ff.  nachgebildet.  Die  Vergleiche  VI,
165  ff.,  358  ft’.,  711  ff.  sind  aus  II.  II,  459  ff.  und  VI,  146  ff.,  II.  XVII.
389  ff,  73  ff.  entlehnt.  In  der  Rede  des  Telamon  III,  697  ff.  ist  v.  707  ff.
II.  I,  234  ff,  in  der  Ansprache  des  Jason  an  Medea  V,  378  ff.  Od.  VI.
149  ff.  nachgeahmt.  Bei  der  Stelle  IV,  132  schwebte  dem  Dichter  II.  XVI,
459  vor,  bei  VI,  365  f.  II.  III,  375  ff,  bei  VI,  089  II.  II,  701,  bei  VIII,
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.