Sülle versioni italiane della Storia Trojana.
321
Ne n’est mie sens, se vos plaist,
A pucele de ma valor,
13620 Que o vos prenge fole amor.
Se en lic a point de saveir,
Garder se deit ä son poeir.
Celes quil font plus sagement
En lor chambres priveement
13625 Ne se poent pas si garder
D’els ne facent sovent parier.
Ore iere en tel feire, en tel fole,
Sanz altres dames tote sole,
Ne voldreie pas chose faire
13630 Quo l’en po'ist en mal retraire;
Non ferai gie, n’ en ai corage,
Mes tant vos quit de halt parage
Et prouz solonc lo mien avis,
Bien affeitie et bien apris,
13635 Ne vos voil fere chose acreire
Que bien ne fust leials et veire.
Soz ciel n’a tant riche pucele,
Ne si preisie dameisele,
Por 90 que riens deüst amer,
■3640 Qui pas vos deüst refuser.
Gie ne vos refuse altrement,
Mes n’ ai corage ne talent
Que vos n’altre ahne aparmains.
Si poez bien estre certains,
Magi.
E si dovete sapere che se io vi
donassi a tanto il mio amore,
molto ne doverei essere biasimata.
Clie quelle che celatamente l’adoperano
in loro camere
non possono si celatamente fare
che molte liate non ne sia villanamente
parlato.
E io sono come in una foresta
sanza compagnia d’altra dama,
si ch’ionon vorrei fare cosa,
laond’ io possa essere biasimata.
E io conosco tanto vostro alto
coraggio,
secondo che a molti I10 udito
ritrarre di voi,
ch’io non vorrei che voi credeste
ch’ io facessi niuna cosa
se non verace.
Io so bene che non ha al mondo si
alta dama,
che s’ ella völesse suo cuore
mettere ad amore,
ch’ ella nollo impiegasse bene
in voi.
Ne io non vi rifiuto perö;
ma io non ho ne volontä ne
coraggio
d’amare ne voi ne nullo altro.