80
v. Schulte
utputa factus est etc. Dies stimmt bei einer ganzen Menge. Nicht
blos die Autorität des Trier’sehen Codex bürgt dafür, sondern auch
der Codex Ye 52. der Hallenser Universitätsbibi, hat einige, welche
sowohl in ihm als in dem von Trier die Sigln R. haben, imCod. Ye 80.
aber ohne Sigle sind, z. B. zu c. ex multiplici 17. de decimis III.
26. v. quietad: 'Ar. quod relius nondumhabitis possit quis renuntiare:
ff. de acquir. he., is qui. Contra ff. de regulis juris, qui pot. Solutio,
non potest quis renuntiare juri suo, antequam sibi competat, ut ibi,
pacisci tarnen potest, ut hic et ff. de pactis, et heredi §. filia [I. 21.
§. 3. Dig. II. 14. Das Citat ist nur in Ye 80. richtig geschrieben].
R.’ Auch im Cod. Bamb. P. II. 6. hat diese Glosse die Sigle R.
Im Cod. Puld. D. 5. ist die Glosse nicht signirt, das Digestencitat
fehlt.
2. Dass der Glossator in verschiedenen Stellen ein Werk von
sich citirt, dies aber auf Rieh ardus passt, wie die neben einander
gestellten Citate beweisen:
Glossa zu c. de peregrin. 1. de
voto et voti red. v accepta:
a) Nota hie compensationem voti
ad melius admittendam, quod
in di. plene notavi. quando
admittatur compensatio, di.
UV. si evangelica’.
b) Zu c. 2. de accus, v. exilium :
exilium distingue, utinsumma
distinctionum scripsi II. q. I.
inprimis'.
ceditur evagationis...
circumscript.
!) Es genügt hier der Beweis der Autorschaft, weshalb ich die Distinctionen selbst
nur an deute.
Richurdi') Distinetiones super
decretis (Cod. Musei bohemici
Pragae I. B. 4).
minoris mali ad maius
malum. haec in diversis
persoids prohibetur
. . , in eadem
permittitur u. s. w.
retrusionis, quando
eertus locus ascribitur
XVI. q. 1. probrum
etomnisalius negatur
latae fugae quando
eertus locus interdicit.uretomnis
alias con-Di
LV. c.
ult. compensatio
habetur
II. q. in
primis dicitur
exilium