Literaturgeschichte der compilationes antiquae etc.
61
est simile de praescriptione, quae licet circa spiritualia nonnumquam
versetur. nunquam jus spirituale licet ecclesiasticum potest censeri,
el cum jus praescriptionis originem traxerit a jure forensi jus patronatus
a mero sacro, unde, licet priuceps circa praescriptionem aliquid
possit immutare, uon tarnen circa jus p. aliquid potest statuere vel
secundum seil, jus patro. Et verum est spirituale nec de mero pate.
sed duntaxat ex dispensatione canouum est, quod defertur per successionem.
Quicquid ergo de jure p. quoad laicos in canonibus
reperitur dispensatione indultum ex gratia canonum dicatur. ut
XVI. q. v. e. 1. Casus ergo in canonibus reperti teneantur; novi non
introducantur cum ex dispensatione regula fieri non debeat, nec dispensatio
ad consequentiam trahenda ut XXIII. q. II. in adolescentia.
Ar. di. XXXIIII. lector.
Item quaeritur, utrum j. p. vendatur? Quod si Universitas vendatur
et j. p. transit, ut in extra■ de jure patro. cum saeculum. Ergo
ex vendito potest possideri, ergo potest vendi. Eeontra res est spiritualis
vel spirituali annexa, ergo non subjacet venditioni ut I. q. III.
si quis obiecerit, in extra, de j. p. ad aures. Solutio: licet transeat
occasione rei venditae, non tarnen vendi potest per se instar fundi
dotalis.
Item fdio patroni iustituto ad praesentationem patroni, quod
licitum sit ar. III. q. II. quisquis, di LXXXVI. nonsatis; quaer. si ad
ipsum devolvaturj.p. patre mortuo cumbonishereditariis? utrum possit
retinere et videtur, quia ecclesia juste adepta non potest privari utXVI.
q. VI. imminentem. Item bereditate privari non potest. Item non est
novum quod semel utiiiter etc. ut C. de reg. jur. non est novum;
ar. di LV. praecepta. E contra boc solum religiosis conceditur, ut
uti possint temporalibus et habere j. p. ut in extra, de j. p. pat.
[muss heissen de cetera, nämlich c. 23.]. Item isti sufficiant bona
hereditaria, unde si percipiat ecclesiastica, sacrilegium iucurrit, ut
XVI. q. I. c.” ultimo in fine, 1. q. III. clericus pastor. Sed posito ipsum
dum esset in minoribus ordinibus de legitimo patrimonio vivente
patrem suscepisse filium et maxime vel uxore mortua ut dictum est
ad praesentationem patris fuisse institutum et mortuo patre ipsum
habere bona hereditaria cum jure p. et ecclesiam, quaer. utrum
assignata ecclesia possit episcopus fieri, immo dignum et inhibitum
ad eius praesentationem instituere, et utrum cum sit de legitimo matr.
natus, et dignus quare repellitur. Contra videtur quod repelli debeat,
