126

v.  Schulte

rer.  div.  §.  refigiosum,  nisi  in  casu  j.  de  jure  patron.  postulasti  !•
III.  Si  vero  sunt  plures  ut  collegium,  distingue.  Facienda  sunt  ex
necessitate,  sicut  alienationes,  electiones,  institutiones,  sufficit  quod
l'acit  maior  pars,  ut  s.  de  elect.,  licet  I.  I.  et  s.  de  Ins  q.  f.  a.  m.  p.
c.,  cum  in  cunctis,  dummodo  non  contemnant  eos,  qui  vocari  debent,
ut  j.  de  elect.,  quod  sicut,  venerabilem.  In  aliis,  quae  ex  necessitate
non  geruntur,  puta  cum  dividitur  praebenda,  nihil  fieri  potest,  nisi
omnes  consentiant  ut  liic  et  in  lege  per  fundum,  et  constituere  debent ­
  ut  collegium,  non  tanquam  singuli,  ut  j.  de  constit.,  cum  M.
Ferrariensis.  Vic.’
4.  Zu  c.  2.  ib.  v.  alienandi  feudum.  'Qui  feudum  alienat,  cadit  a
jure  feudi,  et  dominus  illud  alii  potest  concedere,  ut  j.  de  feudis  c.
2.  1.  e.  [libro  eodemj.  Et  melius  habetur  in  libro  feudorum  c.  si  clientulus,
  et  in  constitat.  domini  Lotharii  imperiali.  t.  Nec  feudum  dari
potest  in  dotem,  nisi  adsit  voluntas  domini,  ut  J.  de  dote.  post  divortium
  restitut.  nuper,  sicut  nec  usuarius  potest  usum  suum  vendere
irrequisito  domino,  ut  in  J.  de  usu  et  hab.  in  princ.  Et  in  hoc  differt
feudatarius  [supra:  usuariusj  ab  empliiteota,  quia  emphiteota  potest
in  perpetuum  vendere  emponemata  sua:  C.  de  jure  emphi.  1.  3.  Jo.’
5.  ib.  v.  pers.  assensu.  'Nec  sufficeret  omnium  consensus  in
hoc  casu,  quoniam  alienatio  consensu  omnium  facta  circa  formam
debitam  nulla  est,  ar.  XII.  q.  2.  sine  exceptione  et  C.  de  sacros■
eccl.,  jubemus  in  fine,  et  X.  q.  2.hoc  jus.  Sed  si  communis  forma
esset  servata  et  laesa  esset  ecclesia,  teneret  alienatio,  sed  posset
ecclesia  restitui,  ut  s.  de  his  quae  fiunt  ab  ep.,  cum  vos  1.  I.,  et  s.
de  emt.  et  vend.  c.  ult.  et  s.  de  rest.  in  int.,  requisivit  1.  I.  Jo.’
6.  ibid.  c.  4.  v.  contravenerint.  'Hinc  eollige,  quod  si  quis  semel
facit  contra  privilegium  suum,  perdit  illud  ut  j.  c.  prox,  et.  j.  de  praeb.
pro  illorum,  et  s  XI.  Q.  III.  privilegium,  et  C.  de  jure  do.  impe  si  creditor.
  Argum.  contra:  C.  de  episc.  et  cler.,  aut.  generaliter  quoniam
delictum  personae  etc.  ut  XVI.  Q.  ////.  Si  episc.  et  j.  de  arbitris,  cum
temp.  et  j.  deprivil.  accedent;  quia.  ut  ibi  dicitur,  non  perditur  privilegium ­
  nisi  praescriptum  sit  contra  illud  per  XL.  annos.  Solutio:
notavit.  in  loco  isto  vic.,  quod  privilegium  aut  datur  ad  faciendum
aut  ad  non  faciendum.  Si  datur  ad  faciendum  et  is  qui  impetravit
non  utitur  spatio  X  annorum  perdit  illud,  ut  ff.  de  nundinis  l.  II.,  si
vero  consistit  in  non  faciendo,  si  papa  reservavit  aliquid  sibi  juris  in