Zur Geschichte der Literatur über das Decret Gratinns. 11F.
65
Sedsi etiam adhuc se corrigere nolunt, id ultimum dicas ecclesiae i. e.
sacerdoti vel alii praelato, et ita non dicitur proditio, sed correptio,
ut C. XXII. q. v. hoc videtur. Si vero nullum istorum valuerit, sit tibi
sicut ethnicus et publicanus i. e. abstineas ab eo ut ab haeretico et
püblicano, privatim tarnen et non publice, ne eeteri scandalizentur,
sicut dicitur de episcopo, qui alterius peccatum solus novit, ut C. VI.
q. II. Si tantum episcopus. Sunt autem, qui dicunt, et bene, hoc
caput duobus loqui casibus, primo, quando ita tibi notum est, quod
nulli alii, quo casu si se ad ammonitionem tuam corrigere noluerit,
non debes exbibere testes, sed sufficit tibi, si ei non consentias, ut
j. XXIIII. q. IIII. c. VI. [Das Citat ist unrichtig]. Sed bic contrarius
est finis huius capitis. Sed resp., quia non approbat Aug. proditionem
mulierum„ sed potius inique agunt. Item j. XXII. q. v. hoc videtur
in fine et j. V. q. v. Non vos. videtur contrarium. Sed ibi loquitur
quando non solus seit, sed alii cum illo, per quos probari potest. In
secundo casu loquitur, quando sibi et alii notum est crimen, bic
post commonitionem secretam adhibendi sunt testes, non ad convincendum,
set j. X. q. III. c. III., sed commonitionis babitae sunt
testes. Ad ultimum die ecclesiac, et si nec resipuerit, sit tibi sicut
ethnicus et pu., privatim tarnen, non publice, ut j. VI. q. II. Si tarnen,
placuit. Aliae sententiae sunt in summa magistri Johannis.’
Huguccio hat eine ähnliche Erörterung.
2. c. XVI. q. II. princ.
'§. De cappellis etc. Nota, quod si in territorio proprio alieuius
monasterii fuerit constructa basilica, tune permanebit [apiul] abbatem
eiusdem loci basilicae institutio, non quoad temporalia, sed quoad
temporalia. Illud idem est, si episcopus basilicam inmonasterium contulerit
simpliciter; si vero cum omni jure suo, tune secundum
Gratianum Q et Jo. Faventinum et alios pertinebit institutio
ad abbatem et quoad temporaliä et quoad spiritualia. Quo casu
loquitur capitulo I. Quidam tarnen dicunt, hoc ita demum verum
esse, si apostolici intercesserit auctoritas, liac moti ratione, quia huiusmodi
concessio privilegium est, quod quidem soli papae concedere
licet. Ad quod responderi potest, quod huiusmodi privilegium formam
generalem accepit, ideoque etiam ab episcopo concedi potest. Si
vero laicus basilicam in monasterium contulerit nondum dedicatam,
*) Hierdurch ist meine frühere Onnjectur im 2. ßoitr. Seite 44 bestätigt.
