4(5

v.  Schulte

§.  Hie  primum  quaer.,  an  Gau.  cogantur  probare  titulum  suae
possessionis.  Quod  non  cogantur  habetur  in  lege.  Sed  quod
cogantur,  probatur  illo  decreto  Si  quis  de  clericis  etc.  [c.  33.
40.]  Item  auct.  Gelasii  Dilectio  tua  Ca.  XVI.  Q.  III.  [c.  7.].  Item
auct.  Greg.  Volumus,  Accedentem  Ca.  e.  Q.  IIII.  [c.  2.].  Item  Gelasius,
  Quia  res  in  litigio  XI.  Ca.  Q.  I.  [c.  SO.]  §.  Ad  hoc.  Rot.
quod  nullus  cogitnr  probare  titulum  suae  possessionis  nisi  qui  possidet
pro  berede  vel  pro  possesore  et  ut  generaliter  dicatur,  nullus  probare
cogitur  titulum  suae  possessionis,  nisi  excipiens.  Verbi  gratia:  fratres
habeo,  volunt  mecum  venire  ad  aequale  participium;  excipio,  patrem
mihi  praecipue  aliquid  pro  hereditate  reliquisse,  teneor  probare  titulum
possessionis  meae.  Sed  dicit  Gelasius  XI.  Ca.  Q.  1.  c.  ult.  Quisquis
putat  qui  perpiam  competere  veridico  pulset  examine.  Ergo  cum
canonici  putent,  se  iusto  titulo  possedisse,  tenentur  probare,  se  iusto
titulo  possedisse.  §.  Ad  hoc  Rol.  quod,  ubi  manifesta  est  possessio,
putans  sibi  competere,  probare  non  debet,  ubi  vero  putat  nee  est
manifestum,  si  actor  est,  tenetur  probare.
Secunda  qu.  est,  an  sententia  lata  sub  conditione  teneat?  Quod
non  sit  sententia,  lex  proclamat.  Quod  stare  debet  in  sent.  sua  probatur ­
  ea  ratione,  quia  ab  ea  appellandum  est.  Uude  forma  etc.
Ca.  II.  Q.  VI.  Ad  hoc  Rol.  quod  conditio  quandoque  adiungitur
facto,  ut  si  apostolicus  scripsisset  alicui:  volo  te  condemnare  istum,
si  cognoveris  eum  esse  bomicidam,  et  tune  non  est  sent.,  quandoque
conditio  adjungitur  eventui  rerum,  ut  si  quis  milvi  promittat  C.,  quod
postea  negans  ducitur  a  me  in  causam  et  iudex,  ut  det  mihi  C.  cum
venerit  rex,  et  tune  est  sententia.  Sed  hie  non  clare  videtur  videre
Roland'.  Non  enim  talis  sententia  est  lata  cum  conditiono,  immo
absolute;  non  enim  adjungitur  conditio  sententiae  sed  eventui
rerum,  —
V.  Quaedam  ecclesia  privilegium  a  summo  pontilice  impetravit,
ut  praediorum  totius  dioec.  haberet  decimas.  Processu  vero  temporis
monachi  cuiusdam  monasterii  quaedam  praedia  in  illa  dioee.  emerunt,
privil.  postea  a  summo  pont.  impetraverunt,  ut  nulli  decimas  solverent.
Hie  primum  quaer.,  an  canonici  possint  petere  decimas  priori  priv.
muniti?  Secundo  quaer.,  au  seeundum  priv.  deroget  priori?  In
bis  duobus  quaest.  liinc  inde  multa  inveniuntur  decreta  in
XXV m “  causa.