Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 64. Band, (Jahrgang 1870)

«w.m-isii«

94  i.  Schulte
misericordiae  =  mie;  auch  habuisse,  servire  u.  s.  w.  Für  v  oft  w,
z.B.  ew  =  evangelium;  wl'n'  =  vulnus,  sexw  =  sexum.  vRban';  usus
mit  v  im  Anfänge,  dem  langen  s  in  der  Mitte  und  us  am  Ende  verschlungen ­
  u.  dgl.;  enim  ==  H;  bvmanum,  oft  auch  hwic  =  huic  u.  s.  w.
Demnach  gehört  die  Abschrift  entweder  ins  Xll.  oder  sicher  in  den
Anfang  des  XIII.  Ich  möchte  jenes  glauben;  auch  halte  ich  dafür,  sie
sei  nicht  von  einem  Abschreiber  von  Profession  gemacht  worden.
II.  Sie  beginnt  ohne  jede  Überschrift  also:
'Elegantius  in  iure  divino  u’nantia  \yernare  hat  Üucange  im
Sinne  von  instruere.  Oder  ist  versantia  zu  lesen?  An  das  classische
vernare  ist  nicht  zu  denken]  comatico  [darüber:  deciso]  sermone
adunare  intendimus,  ut,  cui  prolixitas  gratiani  aut  taediosa  aut  inexplicabilis
  exstiterit,  hac  nostra  summa  paucis  ad  multa  juvetur.
Continet  itaque  tripartitum  genus  documenti:  morale  [darüber:  in
dist.],  iudiciale  [darüber:  in  causis],  sacramentale  [supra:  in
coniugio].  Proinde  ad  consilia  et  negotia  ecclesiastica  valet  et  ad
baec  dupliciter,  ut  praesentium  lector  juris  quaestiones  per  rationes
[supra:  et  auctoritates]  institueret  et  eventilatas  iudicio  terminare
paratior  haheatur.  Advocatum  enim  et  judicem  in  causis  inchoandis
exercenduni  et  iudicio  terminandum  instruemus.  Quia  ergo  definitio
prima  demonstratio  est,  ab  eius,  de  quo  agetur,  definitione  ordiendum
  est.
Jus  est  ars  aequi  et  boni,  merito  cuius  quis  nos  sacerdotes  id  est
sacre  dantes  appellat.  Aequum  iustum  bonum  utile  et  honestum  hic
dicit  imperator  [aus  fr.  1.  Dig.  de  just,  et  jure.  I.  1.].  DifFert  a  justitia
  eo,  quod  auctor  juris  homo,  auctor  just.itiae  deus.  Ideoque  justitia
latius  patet,  multa  sub  se  continens,  quae  noudum  ins  laqueis  innodavit.
  Unde  Gregorius:  Justitia  est  naturae  tacita  conventio  in  adiutorium
  multorum  inventa  ideo,  quia  de  bis  est,  quae  iam  natura  sed
noudum  scientia  nostra  continet.  Imperator  de  eodem  [fr.  10.  D.
1.  c.]:  Justitia  est  constans  et  perpetua  voluntas  ius  suum  unicuique
tribuens.  Juris  autem  prudentia  est  divinarum  et  humanarum  rerum
notitia,  justi  et  injusti  scientia.
Jus  ergo  aliud  divinum,  aliud  humanum..  .’
III.  Die  Methode  ist  eine  von  den  meisten  Summen  jener  Zeit
abweichende.  Einmal  nämlich  gibt  sie  niemals  eine  Erklärung  der  einzelnen ­
  Capitel,  was  bei  den  meisten  [z.  B.  Paucapalea,  Rufinus,
S  t  e  p  h  a  n)  die  Regel  bildet  und  den  grössten  Theil  des  Inhalts  ausmacht;
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.