596
M u s s a f i a
Te pri de hon euer et de fin
Que tu depries finement
Celui qui ue faut ne ment,
Venir nous face a hone fin.
Es ist ganz die Manier des Gautier von Coinsy (vgl. Poquet
13), dem auch wahrscheinlich das Gedicht angehört. Am Ende Explicit
de Theopliilus.
XVII) 65 d —66 c De l'.anunciation nostre Dame
Beginnt: Ma volente est hone et preste,
Selonc ma simple intention,
Que je vous die d une feste
Qu'en dit l'annunciation,
Que Dies qui touz les biens nous preste
Frist char et incarnation
En la verge Marie honeste;
De tel racine tel cion.
Folgen andere zwölf Strophen zu je acht Versen; nur die letzte
zählt deren zehn. Dieselbe lautet:
Virge, qui en ton saint aumaire
Portas ton doulz filz et ton pere,
Ci ot precieus saintuaire
Qui nous reaint de mort amere,
Prie ton doulz fds dehonaire
Qu'il regart nostre grant misere
Et qu'il nous doint tel chose faire
En ceste mortel vie amere
Qu’[a]u ciel aions nostre repaire,
Prion en tuit et suer et frere.
1. 3. 5. 7 hat die Hs. den Ausgang -ere.
XVIII) 66 c —83 b Siehe oben nach I.
XIX) 84“—85 b Ohne Rubrik. Ein Fahliau, welches ich nirgends
verzeichnet finde. Da es eine weitverbreitete Erzählung wiedergibt,
so theile ich dasselbe hier mit. Wir haben schon oben erwähnt, dass
reproduireUnd dennoch druckt er das Gedicht, freilich unbewusst, Sp. 757,
wieder ah.