M u s s a f i a
In illis et in talibus; 85
C’est Odoart qui s’esperance
Met in mundi principibus,
Degastee a toute s’enfance
In vanis equitatibus;
Ja ne puist revenir en France,
Vastatis suis omnibus.
IX Omnibus est odibilis,
Crestiente par 1 ui mebaigne,
Miser inmiserabilis,
Droiz est cbascun de lui se plaigne
Antiehristo fit similis,
Contre Dieu eslieve s’ensaigne;
Stultus et execrabilis,
Bien cuide avoir trouve coquaigne.
X Coquaigne n'a mie trouvee,
Pontinum nec Normanniam,
Pierregort n’a pas recouvree,
Agenon nec Vasconiam;
Sa traison est bien prouvee,
Scitur per omnem patriam,
II a esclose sa couvee
Usque in Alemaniam.
XI Alioniam filiam
Au conte de Bar a dounee,
Alteram per industriam
Li Holandois a espousee,
Dux Brebancie tertiam,
Et la quarte qui est l'ainsnee
Ad compiendam malitiam
Est a Glocestre demoree.
XII Demouree est en Angleterre
Ut conregnet in Anglia;
Son filz vouloit en ceste terre
Maritare in Flandria;
Ainsi cuidoit France conquerre
Per talia conjugia,
Mes a maintenir ceste guerre