412
A s e 1t 1) st o h
Olybrius zögerte nicht sich mit dem Sieger zu vereinigen,v
der ihn auch sogleich als rechtmässigen Kaiser aufnahm *). Die
nächste Folge dieser neuen Allianz war der gänzliche Sturz des
Anthemius, der sich noch einige Zeit in einem Tlieile von Rom behauptet
hatte 3 ). Er wurde gelängen und hingerichtet, die Stadl
wegen ihres hartnäckigen Widerstandes geplündert und verwüstet.
Doch genossen die Sieger nicht lange die Früchte ihrer Erfolge.
Einer furchtbaren Pest, welche viele Tausende in der halbzerstörten
Stadt dahinraft'te, erlag schon am 40. Tage nach der Einnahme Roms
Ricimir (20. August): ein paar Monate später schied auch Olybrius
aus dem Lehen (October 472). Seine ganze Regierung hatte nicht
völlig sieben Monate gedauert s). Er hinterliess nur eine Tochter Namens
J u 1 i a na *), welche später an den byzantinischen Magister Militum
Areobindus, einen Abkömmling aus dem Theodosianischen Kaiserhause,
verheirathet wurde s). Aus dieser Ehe entsprosste Olyhrius
Nach Cassiodor. Chronic., Theophanes, dem Cuspinian. Chronograph, und der
Historia Miscella war Olybrius schon Kaiser vor dem Tode des Anthemius, was
Pagi in der Critica Baron, mit Unrecht bestreitet.
3 ) Jordan, de reb. Get. c. 45. Anthemius cum Ricimiro genero suo intestino hello
saeviens Romam trivisset, ipseque a genero suo peremptus regnum reliquit Olibrio.
Anders stellt die Erhebung des Olybrius das Chronic. Paschal. dar: ’Olvßpio?
irep.f3elS ev f Pwpt.$ und AeovroS ßoiGikiuq xai ß taubste viro r&v ixeXae
c Pwp.atc*>v, ixetGE ye Lp ot o vecrai ßctGiXevq. Nach Evagrii hist. eccl. II. 16
erhob Ricimir den Olybrius zum Kaiser. Gregorovius (Gesch d. St. Rom, I. S. 235),
der die Herkunft des Olybrius aus dem Anicischen Geschlecht unerwähnt lässt, gibt
nur allgemein an: „Schon vor der Einnahme Roms mit Bewilligung Leo’s zum
Kaiser ernannt, nahm er nun Besitz von dem Cäsarenpalast und liess sich vom
Senat in seiner Würde bestätigen.“
8 ) Jordan, de reb. Get. c. 45. Olibrio octavo mense in regnum ingresso obeunte.
Marcellin. Chronic. Olybrius — septimo mense imperii sui vita defunctus est.
Chronograph. Cuspinian. — Defunctus est imperator Olybrius-Romae X. Kal. Nov.
Hist. misc. p. 342: Mortuo Ricimere Olibrius Imp. Gundibarum eius nepotem
Patricium elTecit. Olibrius quoque dum septem menses imperium gessisset, morte
propria Romae defunctus est. Die Münzen des Kaisers haben die Legende: DN
AN1CIVS OLYBRIVS AVG. Auf der Kehrseite ein Kreuz im Lorberkranz, mit oder
ohne die Schrift SALVS MVNDI.
!i ) Über ihre grossen Reichthümer spricht Gregor. Tur. de Glor. Martyr. c. 133.
5 ) Chronic. Paschal. I. p. 594 ed Bonn. Ygl. Ducange, Familiae Byzantin. p* 74.
Gibbon, V. ch. 30. not. 111. Areobindus, who appears to have married the niece of
the emperor Justinian was the eighth descendant of the elder Theodosius. Ein
Areobindus, vielleicht ein Grossvater unseres Areobindus, war 434 Consul. Das
Chronicon Paschnle erzählt von der Juliana Patricia, sie habe (512) in Constan-