Zur Geschichte der Literatur über das Dekret Gratians. II.
129
Ebenso ist wohl ausser Zweifel, dass er Glossen des Bulgarus und
Martin us zum Codex benutzte. Placentin’s Summe zum Codex
fällt in seinen ersten Aufenthalt zu Montpellier [v. Savigny IV.
S. 273], dessen Ende nach langem Aufenthalte zwischen 1180 und
1190 fällt [das. S. 253.]. Die Glossen können aber in seine erste
Lehrzeit fallen.
Dict. Grat, ad c. 16. C. XVI. q. 3. [c. 2. Cod. ne rei dom.
vel templ. VII. 38.] ' Nullci longi cet Ecclesia rei publicae
instar ohtinet; decimae [decimas?]; functionum civilium publicae
functiojies praescribi non possunt, ergo nec decimae. In hoc autem
contrarii sunt Co. et B. Co. enim dicit, decimis praescribi non posse.
Sicut enim, si aliqua legata fuerint in annos singulos vel menses, non
ab exordio obligationes sed ab initio cuiusque anni vel mensis incipit
currere praescriptio, sic etiam decimae, quia non continue percipiuntur,
sed singulis annis, ad instar legatorum annuorum vel menstruorum
praescribi XXX annis non possunt, sed ad singulorum annuam
perceptionem tollendam anni XXX. desiderantur. B. minus subtiliter
eum sentire dicit. Praescriptio etenim est exceptio ex diuturnitate
temporis nata. Unde non possesionis, sed actionis est elisio.
Omne autem jus et omnis actio XXX. vel XL annis praescriptione
tollitur. Unde non ipsae decimationes, sed magis actio, qua possunt repeti
decimae, praescriptione tolluntur. Sola autem Romana ecclesia
centenaria gaudet praescriptione, sicut in capitulo illo habetur Nemo'.
Es folgt eine Abhandlung über verschiedene Punkte der Ersitzung.
Wer ist Co.? In des Rogerius Schrift de quorundam vet. juriscons.
antinomieis sent, [edit. Mog. 1530 pag. 194] kommen als
Bulgarus angehörig die Worte vor: 'B. vero dicit . . . ecclesia Romana
. . sola gaudet praescriptione centum annorum, quod, qua ratione
dient, ignoro.’ Dagegen finde ich die Controverse über die Zehnten
bei ihm nicht. Gleichwohl dürfte es wahrscheinlich sein, dass Ro.
zu lesen ist. Dass Bulgarus überdas Privileg der römischen Kirche
die angegebene Meinung hat, ergeben auch die bei Savigny IV.
S. 477. abgedruckten Glossen. Bei Huguccio finde ich aus C. XVI.
nichts über diesen Gegenstand, das einen Aufschluss gäbe. Vgl. noch
Haenel Dissensiones Dominorum cet. Lips. 1834. pag. 51. 97, 52
n. m.: unser Codex hat also die Lesart des Cod. Chis.'.
Sitzb. (1. phil.-hist. Cl. LXIV. Bd. I. Hfl.
9