Zur Geschichte der Literatur über das Dekret Gratians. II.
121
c. 52. C. II. q. 7. dict. Grat colligitur. 'Quia G- monaclms
fuerat, in hac quaestione enititur probare, quod monachi possunt accusare,
hoc modo: Omnibus subditis datur haec auctoritas, ergo et
monachis. Item: praecipitur, ut habeant eos episcopi secum ad bonum
testimonium: si ergo pro eis possunt testificari, poterunt etiam contra
eos, si necesse fuerit. Placuit forte G., qui consideravit antecedentia
et subsequentia illius decreti potuit sentire, quod de monachis loquuntur,
sed secundum ea, quae liic ponuntur, non oportet, ut de
monachis intelligatur, immo de quibuslibet malis, qui mortui sunt i. e.
iudicati ad mortem, ut infra C. III. q. V. cap. Canonica .
c. 61. C. XVI. q. 1. 'quia ipse [seil. mag. Gratianus] monachus
fnit. Aus diesen Stellen folgt mit Gewissheit, dass Gratian nicht
mehr am Lehen war. Bedenkt man den so häufigen Gebrauch jener
Zeit, seinen Lehrer zu erwähnen, vor Allem aber die Art der hier
gemachten Kritik, so dürfte man wohl nicht mit Unrecht annehmen,
dass der Verfasser bei Gratian selbst nicht gehört habe.
Der Texteskritik ist an einer Anzahl von Stellen Raum gegeben
worden. Zu c. 4. D. V. setzt er auseinander, es müsse menstruum
heissen, aber, sei es durch Schuld der Schreiber oder den
Usus einiger, man brauche menstrua substantive.
D. XI. c. 4. vincat rationem aut legem. 'Haec est vera litera,
sed quia pan ca palea glosavit i) rationem i. e. vetus testamentum
ius naturale et legem i. e. scriptam in quibusdam libris est hoc insertum’.
— D. XVI. c. 10. §. Prima. 'Alibi G. idem repetit et addit
de tertia, quod non posuerat Beda, et notandum, quod de VII“et VIII
non dicunt, sul) quibus vel quomodo fuisset’. — D. XXV. c. 4. l apparebit
vel praesentatur alia litera (p. Richter). D. XXVI. c. 3.
'deinde opponitur vel ponitur, duplex litera’. D. XXVII. c. 5. erudiunt
gibt er eine Paraphrase, bei der er Paucapalea’s Summe vor
Augen hatte. — D. L. c. 25. Deeo. Dom. papa celebraverat concilium,
in quo aliis statutis de receptione haereticorum nihil statuerat. Dicit
ergo, utrum congregandum adhuc concilium. Sed quia hoc decretum
non multum expresse loquitur de lapsis in haeresim, credimus, G.
in originali, unde istud est exceptum, sensinn decreti vidisse, et ea
*) Paucapalea ad h. I. (nach Cod. Vindob. 2220, 570; Stuttg art. Cod. jur.
N. 62.) sagt: 5 ut a i. e. jus naturale. Vel aut r. i. e, aequitateni vincat aut
legem i. e. scriptam 5 .