118
y. Schulte
desinentia in a sunt etiam [femin]. Et idcirco per a mutationem
significamus fragilitatem et mutabilitatem sed nomina desinentia in
o sunt masculina et idcirco per o significamus majorem virtutem’.
*C. XXXII. q. 7. c. 18. [Maassen Paucapalea S. 19].
cap. 21. eod. qui dormierit cet. 'Hoc decreto praecipitur, ut
i]Ie, qui cum duabus sororibus post uxoris suae obituin nec adulter
nec adultera nunquam conjugio copulentur, quod tarnen fiet in verum.
Quidam dicunt, eum nullatenus uxorem suam sororem videlicet eius,
quam polluit, posse cognoscere. Ma. tarnen Bo. dicunt et subtilius
quam nisi [lege: verum] in hoc casu ab uxore sua debitum non debet
exigere’.
Ca. XXXIII. pr. Er referirt, dass Jene, welche wegen Impotenz:
die Ehe auflüsen, unterscheiden, ob sie naturalis oder casualis seij
gehe eine vorher, so werde sie gelöst, folge sie, nicht. Es sei zu
unterscheiden, ob sie personalis sei oder nicht. Im ersteren Falle
könne man heirathen, im letzteren nicht. Sei sie naturalis, so werde
die Ehe gelöst und die Wiederheirath nicht gestattet. 'Sin autem
ipse, qui juravit et illi etiam, qui cum eo juraverint, perjurii crimine
rei tenebuntur et illa, si secundo nupserit, auferetur secundo et restituetur
primo. Quaerunt magistri Bolo. quae sit huius diversitatisratio
? .’
C. XXXIII. q. 5. c. ö. v. quisquis vendit. 'Magistri Bolodicunt,
hoc interponi debere quasi non exemplum, sed rationis sie
initium. Sed ma. G. dicit, argumentum esse a simili’ ...
C. XXXV. q. 2. et 3. bereits citirt. Das. c. 16; — c. 21. wo
er referirt, die mag. Bol. hätten einen anderen Paragraphen zugesetzt.
Zugleich deuten, wie schon Maassen hervorhebt, diese Stellen
darauf hin, dass der Autor nicht zu den Lehrern in Bologna gehörte,
mindestens nicht zur Zeit der Abfassung seines Werkes. Er kennt
aber auch den lombardischen Sprachgebrauch:
*D. X. c. 3. v. ut cum de causis dei cigitur: 'i. e. rebus dei
i. e. rebus ad deum pertinentibus; nec debes intelligere causis i. e,
placitis secundum communem usum huius nominis causa, sed, ut
dixi, causam intelligere pro re; sic enim utuntur longobardi secundum
idioma linguae suae’.
*C. I. q. 1. c. 102 (Maassen Pauc. S. 20. Note 31).