Zur Geschichte der Literatur über das Dekret Gratians. II.
113
sic legem abrogat. Quod aliquando fit propter correctionem. Niliil
enim interest, an sufTragio acclamationis an rebus ipsis et factis papa
voluntatemsuamdeclaret. Siquidem tacito consensu leges abrogantur,
ergo praefatum imperatoris verbum de municipali. non de generali
consuetudine exaudiendum est. Quod tarnen absque quaestione transeundum
non est, nam si consuetudinis non vilis sed vigens auctoritas
est, tune vincit legem obloquentem sibi. Quod si e contra lex vincit,
consuetudo deficit.
Der Ausdruck sacramentum hat bei ihm noch nicht die technische
Bedeutung, wie folgende Stelle beweist:
pag. 67.
'lllud certo certius est, quod moto altari vel laesa quocunque
modo plantione [1. plantatione] sacramentum repetendum
sit. Sed si stante altari parietes innoventur aqua episcopali
dedicabuntur. Unde tractatu de consecratione
D. I. Iginius pp.’ . .
IX. Der Codex hört auf in Causa XXVII. (pag. 288) mitten im
Satze. Ich theile noch die Skizze des Eherechts mit, da sie interessant
ist.
'Matrimonium est legitima conjunctio maris et feminae ad individuum
consortium vitae. Conj. haec nec corporum nec animorum
separ. sed personarum. quae ex pactione conjugali Consensus procedit,
accipitur. Leg. dicitur et ratione contrahentium, ut personae leg...
Qua descriptione conjugium ratum i. e. fidelium et eorum, qui
legitimae prorsus sunt personae definitur. M. non ab auctore generationis
sed a matre denominatur, seil, dictum quod sit matris munium
i. e. officium, quod ipsa affectiosius haurit in se, quae amaras
propagationis vicissitudines in se suscipit, dum pro conceptu gravida
et pro partu dolorosa efficitur.
Institutio M. duplex fuit: in paradiso ad offeium, extra ad remedium.
Ibi ad procurandam sobolem jubente domino: 'crescite et multiplicamini’,
hic ob vitandam fornicationem, dicente apostolo: 'ut
unusquisque.’ ....
Causae conj. aliae sunt ob quas, aliae per quas copulantur.
Causarum propter qnas aliae principales, aliae secundariae. . ..
Bonum prolis est . . .
Quae m. impediunt, XIIII. numero sunt: votum ordo habitus
....
Sitzl). d. phil.-hUt. Cl. LXIV. Bd. I. Hft.
8