344
v. Schufte
7. In derselben Causa citirt er (l'ol. 178):
’ut in concilio liabito sub Alex. III. Non min us.' Canon
19. Conc. Lateran. III. a. 1179 in c. 4. X. de immunit. eccles. III. 49.
8. Zu Causa XVI. führt er fol. 189 an betreffend die Novalzehnten
inhaltlich die Decretale Hadrians IV. Nobis in eminenti
[c. 25. de dec. III. 26. Comp. I.] und die von Alex. III. also: 'Alex,
vero superveniens III. o. reducere videtur ad alpha in quadam decrelali
vaganti epistola ut: fratemitatem.’
9. Causa XXVII. (Seite 210): 'Item quaeritur, si liceat sponsae
vel sponso renuntiare priori conditioni et transire ad secunda vota?
Ad hoc respondeo, quia nequaquam licet de iure, sed si de facto sic
fieret, referebat olim, utrum sponsa erat benedicta cum sponso nec
ne. Si benedictio illa solemnis intervenisset, sive secundus desponsasset
eam, etiam nuptias celebrasset et cognovisset, tarnen primum
reformabatur matrimonium. §. Item si non processum erat a primo
usque ad benedictionem, referebat, utrum statum esset in eisdem linibus
a secundo cum primo vel non. Si sic, rediebat ad primum; si ultra
processum erat, manebat cum secundo, sive desponsatio erat de
praesenti sive de futuro. Et haec consuetudo adhuc a lombardis
quibusdam observatur. Verum bis cavillationibus sianmi pontiflcis
medetur decretum, quod praecipit, sponsam de praesenti, etiamsi
ab illo in matrimonium usquequaque perfectum assumta fuerit, ad primum
redire.’ Dies Dekret ist die Decretale Alexanders 111. licet
praeter solitum [c. 3. X. IV. 4.].
10. In Causa XXX. sagt er nach Auseinandersetzung der Frage
hinsichtlich des Ehehindernisses aus der Compaternität: 'vel eis derogatur
per novum c. Alex. III. praeter.’ Ist c. 1. X. de cogn. spir. IV.
11.. das im Originale beginnt mit licet praeter (cf. c. 1. h. t. Comp. I.
IV. 11,). Dasselbe Capital ist inhaltlich und mit Angabe Alex. 111. citirt
zu D. 27 — 35 (Seite 121).
11. Zu Causa XXXII. (Seite 217) bete, die Frage über das Verlassen
wegen Ehebruchs:
'Item Hermes papa in quodam extravaganti capitulo poenitentem <
debito continentiae sive consilii non praecepti debemus reconciliare,
sed non saepe.’
Damit ist gemeint das in c. 3. de adult. V. 13. Comp. I. [c. 3.
X. IV. 16.] enthaltene, angeblieh einem Conc. Aurelian, oder Arelat.