Zur  Geschichte  der  Literatur  über  das  Dekret  Gratians.

335

c.  26.  0.  XVI.  q.  7.  Piae  mentis  v.  'qui  omni  christiano  patronn
debetur.  Christiano  vero  ideo  dicit,  quia  paganus  ius  patronatus  in
ecclesia  habere  non  potest,  et  eo  ipso  videtur  amittere  quod  in  haeresim
  labitur.  Vel  processionis  aditus  ideo  patronatus  ius  appellatur,
quia  in  quibusdam  ecclesiis  patronus  iuxta  praelatum  in  processioiie
  consuevit  ire.
Zu  C.  XXVII.  pr.  hebt  er  hervor,  dass  wegen  der  unendlichen
Erhabenheit  des  Clerus  vor  den  Laien  zuerst  die  Angelegenheiten
von  jenem  erörtert  werden  müssen  Die  Einleitung  über  die  Ehe  kann
sehr  gut  aus  Paucapalea  u.  a.  entnommen  sein.
c.  7.  C.  XXXIII.  q.  4.  Vir.  verbo  iniquitatibus.  'i.  e.  in  peecato
originali,  quod  omnium  iniquitatum  et  peccatorum  est  causa;  vel  non
de  prima  sed  de  secunda  conceptione  hic  accipitur,  seil,  cum  anima
corpori  infunditur,  quae  sine  peecato  fieri  non  potest.’
c.  1.  C.  XXXV.  q.  8.  De  gradibus.  Nota,  quod  soli  summo  pontifici
  est  licitum  consanguineorum  conjunctionibus  dispensationem
adhibere.  Qui  quidem  in  tertio  et  deinceps  gradu  iusta  causa  suadente
  dispensare  poterit,  ut  s.  e.  q.  ad  sedem■  In  primo  vero  vel  secundo
  gradu  dicimus,  eum  dispensare  non  posse;  boc  enim  et  lex  naturalis
  improbat  et  mosaica  detestatur  dicens:  non  revelabis  turpitudinem
  sororis  tuae,  ut  j.  e.  q.  haec  salubriter.  Contra  legem  enim
naturalem  ei  dispensare  non  licet,..’
Einl.  zu  D.  I.  de  consecr.'...locus  etiam  ille  consecrari  deo
poterit,  in  quo  daemonia  idola  colebantur,  sicut  de  pantlieon  legitur;
in  eo  enim  loco  hodie  omnium  sanctorum  festum  Romae  colitur  ubi
olim  omnium  daemonum  superstitio  celebrabatur.’
c.  31.  D.IV.  decons.:  'Item  quaeritur,  an,  si  baptizatur  adultus
renitens  et  contradicens,  an  baptismum  accipiat?  Quod  quamvis  magister
  nosier  ')  docuerit,  nos  tarnen  nolumus  in  boc  eum  imitari.  Sicut
enim  sacramentum  ordinis  potest  quis  invitus  accipere,  ut  s.  di.
LXXIIII.  ubi  ista,  sic  de  boc  sacramento  videtur  dicendum,  quod
possit  invito  conferri,  ut  s.  di.  XLV.  de  judaeis.  Illud  autem  c.,  quod
sequitur,  seil,  non  illud  [c.  33.]  non  de  intentione  baptizantium  sed
de  intentione  intelligitur  patrinorum.’
Auf  Seite  107  endigt  das  Werk:  'de  spiritu  sancto.  Quoniam
sine  dono  S.  s.  nihil  conferunt  sacrain.enta,  recte,  postquam  de  sacra-*)
  So  mehrmalen  für  Grat  i  an,  ich  habe  nur  die  Stellen  zu  notiren  unterlassen