Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 63. Band, (Jahrgang 1869)

314

v.  S  e  h  u  1  t'e

Vidimus,  quid  sit  m.  Videndum  est,  quae  sint  neccessaria  ad  m.
contraliendum.  Tria  siquidem  sunt  necessaria:  Consensus,  pactio
conjugalis,  idoneitas  personarum.  Consensus  iuxta  illud  Nicolai  'Suf
ficiaf  etc.  Ca.  XXVII.  q.  II.  c.  II.  Pactio  coniugalis  est  necessaria
iuxta  illud  Ambrosii  'Non  defloratio’  etc.  Causa  eadem  q.  eadem.  Idoneitas ­
  personarum  valde  est  necessaria,  sine  qua  consensus  et  pactio
penitus  probantur  inania.  Nisi  enim  personae  fuerint  idoneae  ad  matr.
inter  se  contrahendum,  consensus  et  pactio  coniugalis  nullius  erunt
momenti.  Circa  quam  multa  desiderantur:  Votum,  solutio  vel  ligatio,
dissimilitudo  fidei,  error,  conditio,  spiritualis  proximitas,  aetas,  enormitas
  delicti,  impossibilitas  coeundi,  consanguinitas  vel  affinitas,  nec
non  et  violentia.  His  praemissis  nunc  singula  prosequamur.  A  voto
ergo  incipientes  thema  teile  ponamus.
'Quidam  XXVII.
votum  castitatis  babens’  etc.
V.  Causa  XXXIII.  qu.  III.  wird  also  eingeleitet.
'Tertio  quaeritur,  utrum  sola  cordis  contritione  et  secreta  satisfactione
  absque  oris  confessione  possit  deo  satisfacere?  <)  Verum  pro
sui  prolixitate  eiusque  quoad  causarum  tractatum  inutilitatem,  eam
ad  praesens  dimittimus  atque  s  ent  entiis  inserendam  et  pcrtractandam
  reservamus.  Ne  tarnen  penitus  in  ea  reputemur  inutiles,  historiam
  tantum  credimus  inserendam’.  Nun  folgen  wörtlich  aus  Paucapalea
  die  dort  aufgeführten  alttestamentalischen  historiae.  Dazu:  Tune
salvabitur  midier  usque  alios  eunuchos  natura  facit.  Tangit  illud
evangelii  Matthaei,  in  quo  legitur:  Quia  pharisaei  interrogaverunt  dominum, ­
  si  licet  homini  dimittere  uxorem  suam’  cet.
VI.  In  allen  drei  Handschriften  endigt  das  Werk  mit  der  Causa
36.,  ohne  der  Pars  III.  auch  nur  zu  gedenken,  mit  den  Worten:  'si
puella  superaddita  ea  consentiente  quamvis  patre  contradicente  fuerit
traducta.  Et  liaec  dicta  sufficiant.'
ObRolandus  die  Pars  tertia  bearbeitet  habe,  ist  schwer  zu  sagen.
Wenn  man  aus  der  gänzlichen  Abwesenheit  in  diesen  3  Handschriften

l)  So,  nicht  satisfieri  (wie  Maassen  S.  7.  hat)  lesen  alle  drei  Codices,  nur  setzt
der  Berliner  hinzu:  c quis  sat.  p.  ’
Maassen  Paucapalea  macht  bereits  aufmerksam  darauf,  dass  diese  Stelle
beweise,  der  Verfasser  sei  Theolog  gewesen,  indem  Sententiae  der  technische
Titel  für  eine  best.  Art  theol.  Schriften  sei.  Man  nannte  also  vorzugsweise  die
Lehrbücher  der  Theologie  (Dogmatik  und  Moral).
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.