Stark
74
Maiugus (fig.) Steiner n. 1449, vielleicht — Maiucus und =
armoriscli Maiocus (St.) c. a. 1011. Cart. de Redon n. 338, kymrisch
Maine-, Maioc Gib. Landav. 133. 147 neben Magiäcus Orelli
n. 4900,
Maiol a. 782. Meichelb. n. 85, Maiolus a. 792. Trad. Wizeb.
n. 207; abb. Patermiae. a. 962. Hergott n. 135 p. 80; colonus
a. 1083. Beyer 1 n. 378; saec. 12. Cart. S. Vict. Massil. n. 1113,
armorisch Maiolus (St.) Cart. de Redon, Eclairc. p. CCCLV, Meiol
a. 807. Meichelb. n. 148; mancip. a. 824. Schannat n. 374; a. 819.
Ried n. 20 = Magiolus, eine adjectivische Bildung (vgl. kymrisch
angheyol perniciosus, von angae pernicies Lhuyd 118) wie Apiolus
Orelli n. 3926, Ariula Steiner n. 1777, Juliola a. 825. Urkdb. v.
St. Gallen n. 239 u. v. a.
In diesen Namen steht allem Anscheine nach i statt gi wie in
Jamiüius Orelli n. 4983, welcher Name bei Zeuss Ed. 2 p. 48 mit
Q. Giamius Bellus et Communis Giumi fil. Steiner 1862 verglichen
wird. Ich füge noch bei Giamilos Duchaiais p. 258 n. 617.
Von den eben genannten Namen werden aber kaum zu trennen
sein die Namen:
Maior Magiati filius, Orelli n. 1987 = Magi-or, abgeleitet mit
-or (Zeuss p. 741) wie Onci-ori-us de Boissieu p. 434 n. 68,
Messor Steiner n. 3190, Sinor-us (fig.) 1. c. n. 271, Tenior a. 869.
Cart. de Redon n. 241, Brioria saec. 8. Polypt. Irm. 239, 92 «),
Maior (Aelius) saec. 2. Steiner n. 709, Maior (fig.) Fröhner
n. 1429—1430, Maiorius Januarius und Maiorius Acceptus, Bonn.
Jahrb. 37 p. 158, Maior (archipbr.) a. 993. Marca hisp. n. 141;
pbr. a. 1023. Esp. sagr. Tom. 36 App. n. 14, Maior de Werkin
a. 1000. Miraei Opp. Tom. 2 p. 946 c. 23,
Maior (regina, uxor Sancii, ob. a. 960) Masdeu, Hist. crit.
Tom. 9 p. 82 n. 5, Mayor Godestez (domna) a. 1117. Esp. sagr.
Tom. 16 p. 475, Maior Laurentia (dona) saec. 13. Ribeiro I n. 48,
*) Für die Deutung 1 Maior = Alayi-or spricht auch der Name des Vaters Magi-at-us.—
Zeuss bemerkt zu dem arinorischen Namen Mairoc p. iOO in der Anmerkung;: „Si
non eadem pronuntiandi formula, assimilatio certe ad vocem latinam maior statuenda
est in Inscript, ap. Orell.: Maior Magiati fil. 1987, atque in notissima
denominatione maior domus. Eadem vox formae cambricae etiam proprior gall.
hodiern. maire; sed angl. mayor, germ. meier. mayer u .