132

V  a  h  1  e  n

ut  de  rebus  humanis  similitudinem  miituerj  num  minor  laus  apud
homines  regi  debetur  innocentem  vitam  agenti  quam  plebeio,  cum
ille  impune  peccare,  hic  impune  peccare  non  possit?  Profecto  non
minor,  immo  et  maior,  quia  difficilior  virtus  abstinentiae  in  rege;  et
peccanti  poena  minor,  quia  facilius  crimen  in  rege  inferendae  iniuriae
  quam  in  privato.  Ita  in  rebus  divinis.  At  tu  postulas  remunerationem
  periculi,  quasi  miles  ab  rege  praemium  exigere  debeat,
quod  fuit  in  periculo  capitis,  si  hostibus  castra  prodidisset.  Cui  quid
aliud  rex  respondeat  quam  hoc:  si  ob  timorem  mortis  non  prodidisti
castra,  habe  pro  praemio,  quod  te  non  occido,  sis  contentus  stipendiis
Fol.  23  r.  tuis,  quibus  contentus  est  j  etiam,  qui  non  timore  sed  amore  castra
non  prodidit.  Ecquis  hoc  non  videt?  Professus  es  ut  haberes  vitam
aeternam;  ecce  effectum  est,  quod  mens  exoptaverat:  habes  quod
postulabat  promissio:  totum  hoc  periculo  debes.  Discrimini  te  eommisisti
  periurii:  sed  hoc  discrimine  ab  interitu  te  vindicasti.  Contremuisti
  frequenter:  sed  nunc  exultas.  Timuisti  ne  pactum  quandoque
  rescinderes:  vides  quod  aliter  enatare  non  poteras.  Itaque  non
intelligo,  quid  aliud  a  deo  possitis  exigere,  nisi  fructum  obedientiae,
paupertatis,  continentiae.  At  vos  hoc  non  contenti  ceteris  anteferri
postulatis  periculi  gratia.  Quodsi  in  te  periculum  poenae  consideras,
considera  et  in  me  periculum  peccandi  facilius,  qui  nulla  timoris
ancora  sum  alligatus:  quod  facit  eandem  virtutis  actionem  in  me
quam  in  te  esse  maiorem.  Itaque  ego  tanto  te  supero,  quanto
Demosthenem  Marius,  quanto  militem  plebeiumque  rex.  Neque  vero
infitias  eo,  nonnullos  ex  professione  eo  usque  procedere,  ut  foras
mittant  timorem:  sed  certe  cum  professionem  faciunt,  tales  non
sunt.  Et  tarnen  cum  iam  perfecti  sunt,  non  timore  periurii,  non
metu  poenarum  tenentur,  sed  quasi  liberi  ac  soluti  spiritu  dei
aguntur  et  sic  vivunt  quasi  non  promisissent.  Ideoque  et  vos  et  nos,
more  Pauli loa ),  qui  de  manducantibus  et  non  manducantibus  inquit,
unusquisque  in  suo  sensu  abundet,  faciamus  pares  concludamusque,
ita  professionem  homines  non  reddere  meliores,  ut  diaconium,  ut  presbyterium,
  ut  episcopatus,  ac  papatus.  Nec  quia  diaconio  aut  sacer-Fol.
  23  v.  dotio  initiati,  iccirco  |  meliores  estis,  sed  iccirco  initiari  voluistis,
ut  meliores  essetis:  nec  quia  iurastis,  iccirco  multum  meremini,  sed
iccirco  iurastis,  ut  multum  mereremini:  nec  quia  poena  proponitur

'U 3 )  Rom.  14,  3.  ö.