110

V  a  h  1  e  n

carens  praeceptore  doctus  aut  indoctus  evadat.  Eadera  ratione  in
contrarium  :  si  leyissimum  morbum  medicus,  si  in  tranquillo  gubernator,
  si  uiri  totidem  in  bello  pueros,  si  det'ormis  mulier,  si  quis  non
carens  praeceptore.  Quae  omnia  talia  sunt,  ut  quos  summa  laus  se-Fol.
  9  r.  quitur  ex  acjtione  virtutis,  iis  etiam  venia  detur,  si  quid  in  hac  re
dignum  laude  non  fecerint:  rursus  quos  summa  vituperatio  sequitur
ex  neglecta  virtute,  eis  minima  laus  debeatur,  si  non  cum  virtute  agere
neglexerint.  Quäle  de  vobis  dicendum  est,  qui  ob  peccatum,  si  vobis
credimus,  maiore  plectimini  poena,  et  ob  virtutem,  ut  ego  ostendi,
minore  praemio  remuneramini,  non  secus  ac  medicus,  qui  ex  levis
morbi  curatione  nullam  fere  laudem  assequitur,  summam  autem  vituperationem,
  si  levem  ut  dixi  morbum  curare  nescierit.  0  egregiam
fratrum  monachorumque  et  expetendam  vitam,  in  qua  et  exiliora  quam
ceteris  praemia  et  ampliores  poenae  propositae  sunt.  Quod  si  ita  est,
non  dico,  quo  vultu  alios  adhortari  ad  simile  institutum  audeatis,  sed
quo  animo  condicionem  istam  vitae  tolerare  possitis.
Frater.  En  religiones  ista  tu  oratione  damnas,  atque  ita  damnas,
  ut  non  modo  inutiliter  agere  nec  ulla  in  re  fructuosas  esse  dicas,
sed  etiam  in  damnum  suum  laborare,  quod  se  et  gravioribus  periculis
subiciant  et  maioribus  praemiis  fraudent.
Laurentius.  Ideo  intelligis  tuam  rationem  non  quadrare,  contra
quam  ego  disputo,  non  contra  vestras  religiones,  magisque  illam  a  me
quam  a  te  stare  contendo.  Ita  si  mea  conclusio  tibi  displicet,  non  me
sed  temet  ipsum  debebis  reprehendere,  qui  talem  rationem  introduxisti,
  et  eam  me  etiam  permittente  revocare.
Frater.  Ego  vero  non  revoco  illam,-  sed  tueor  atque  defendo
Fol.  9  v.  veram,  robustam,  etsi  tu  verbis  tuis  1  conaris  involvere,  etiam  apertam.
An  non  mihi  gravior  poena  debeatur  quam  tibi  rebus  venereis  operam
danti  ?
Laurentius.  Posterius  osteudam,  pecces  tu  magis  necne.  Hic  autem, ­
  quia  vis  me  tibi  fateri,  fateor.
Frater.  Cur  non  maior  mihi  debeatur  et  remuneratio?
Laurentius.  Quasi  vero  tibi  non  ad  ista  responderim,  minime
istud  consequens  esse.
Frater.  Mirari  vehementer  cogor  tua  oratione.  Die  rursus,  negas
  plus  criminis  a  me  scortante  admitti  quam  abs  te?
Laurentius.  Utrum  me  faeere  mavis?  Sed  age  concedamus,  plus
abs  te.