Laurentii  V'allae  opuscula  tria.  III.

99

II
LAURENTII  VALLENSIS
DE  PROFESSIONE  BEMGIOSOBDM.
Solent  in  me,  ßaptista,  vir  praetorie,  plerique  mirari,  nonnulli
-etiam  apud  me  quoque  ipsum  incessere,  partim  quod  altas  nimis  invadam
  arduasque  materias,  partim  quod  numquam  non  aliquem  mihi
deligam  ad  reprehendendum.  Quibus  ego  libens  satisfacerem,  si  mihi
quod  saepe  ‘)  suadent,  aliquando  *)  persuaderent.  Sed  qui  possum,
quod  ad  primam  partem  attinet,  tenuiores  sumere  ad  scribendum
materias?  Neque  enim  tarn  eas  metimur  suapte  natura  quam  scribentium
  facultate,  ut  pro  modo  ingeniorum  vel  grandes  vel  pusillae
plerumque  iudicentur.  Etenim  per  eadem  immensi  huius  aeris  spatia
spectamus  aves  ultro  citroque  commeantes,  quasdam 2 )  quidem  altum
iter  et  nubibus  proximum  tenentes,  quasdam 2 )  vero  aliquanto  inferius,
  alias  autem  non  procul  a  terra,  alias  brevi  volitatu  inter  arbusta
  fruticesque  contentas.  Quod  item  in  aquis  contingit,  ut  haec
piscium  genera  litora  ament,  illa  latebras  etiam  ac  saxa,  multa  vasto
inari  profundoque  gaudeant.  Quae  omnia  cum 3 )  unum  atque  idem
elementum  incolant,  plurimum  tarnen  inter  se  differunt  locorum  diversitate,
  quia  unumquodque  ad  eum  locum,  qui  praecipue  sibi  apius
est  atque  conveniens,  se  accommodat:  ita  ut  quodque  maxime  validum
est,  ita  audacissime  media  ipsa  elementi  spatia  |  penetrat:  quales  in  Fol.  1
caelo  aquilae,  in  mari  balaenae.  Eadem  ratio  materiarum  est,  quas
ad  volatum,  ut  sic  loquar,  natatumque  sibi  humanum  ingenium  sumit.
Nulla  enim  earum  tarn  Iocuples  est,  quae  non  inops,  si  a  tenui  vena,
nulla  rursus  tarn  inops,  quae  non  Iocuples  esse  videatur,  si  ab  uberi

’)  add.  m.  2  ~)  quosdara  C  3 )  add.  rn.  2
7*