. Luurentii Vallae opuscula tria. I.
39
Panormita wünscht Valla durch dessen Vermittelung recht nachdrücklich
empfohlen zu sehen: möglich, obwohl nicht zu erweisen,
dass der Brief geschrieben worden, bevor Valla seine Professur in
Paria erlangt hatte.
Ein dritter Brief Panormita's ist an Valla selbst gerichtet
(fol. 68 r.): Aut. Pnnlior. Gaudentio S. P. D- Eram et ipse de te
vehementer anxius, hoc maxime rure eigens, ubi innumerabilibus
ferme incommoditatibus atque molestiis deiectus ac prope confectus
sum, cum tuis interim epistolis, id est suavitate incredibili, recreatus
atque restitutus sum: qnibus haud scio an fortunatius
fortasse illiquid seil nihil certe iucundius aut opportunius mihi
in hoc praesertim loco potuisset acciilere, quodque me erigeret
promptius atque redimeret ab hisce turbationibus oppugnationibusque
rusticanis. (Nun folgt eine launige Schilderung der Situation,
in der sich Panormita in seinem Landaufenthalt befand.) Tu quidem
sane aruspex et mearum quasi conscius aerumnarum amice pariter
et humaniter e/fecisti litteras ad me ilando pervenustas quidem
ac meis liisce infqrtuniis unicum profecto remedium. Scribis ut
in scribendo eam gloriam adepturus sis, quam culhuc iuvenum
adsecutus est nemo: provocas adolescens senes, provocas et vincis
ingenio et natura felix, doctrina eruditissimus, oratione adeo
dulcis et suavis, ut quae ipse componis, efficere ac complere apes
floribus et innectere videantur; seil de te apud te non dicam
ulterius. Be profectione autem tun sic sentio, ut siquidem a summo
pontifice accersitus es, eas, nihil te moror: dignitas enim tua
simul et utilitas me licet desertum proque tua absentia semianimem
eriget atque exsuscitabit, scio: sin vero intemperata
quadam propinquorum tuorum benevolentia evocaris, itaque in
Gesandter des Herzogs Philipp erwähnt (Faeius Res gestae Alphonsi
63 D. 132 B. furita Anales de Aragon III fol. 276 r. a, 279 r. a. und
sonst); und Saxius4rcAfep.Mediol. T. III p.Söl nennt ihn und den gleichfalls
in Panormita's Briefen verkommenden Aloysius de Crottis nach einem Briefe
v. J. 1429 a secretis ducis. Von Marcolinus Barbavaria kann ich es nicht
nachweisen und führe nur an, dass in einem Schreiben des Herzogs Philipp
<bei Bandini Codd. Laur. Lat. III plut. LXXXX cnd. XXXVI n. XVII) ein
Marcolinus als Secretär unterzeich net ist und hei Parodius Elenchus privileg.
l'ie. stud. in dem Verzeichnis der herzoglichen Seeretäre, welche die
Erlässe an die Universität Unterzeichneten, für die Jahre 1441 — 1444 ein
Marcholinus genannt wird.