Keltische Forschungen.
223
Atticus Caeiionis (fil.) 1. c. Bd. 2 p. 396, Atticus Cliandler, Marm.
Oxon. p. 13S, 48, Attici M(anu) Fröhuer n. 202, Atticius Maternus
Steiner n. 1012,
Attica (Camulia) Reines. Syntagm. p. 809 cl. 16 n. S6, Attica
Attici iilia, Aug. üb. (a. 58) Orelli n. 1494 und von den durch
weitere Ableitung gebildeten Namen:
Atticilla Cliandler, Marm. Oxon. p. 133, 48 «), Atticilla (Claudia)
de Boissieu p. 412 nota 5 a ),
Atticianus Speratus, Wiltbeim, Luciliburg. PI. 8 n. 20.
Zur Deutung dieser Namen dient vielleicht irisch at (tumor, superbia)
Lhuyd 167. Da -ic im Kymrischen aus Hauptwörtern Beiwörter
bildet (vgl. bonhedic nobilis und bonlied genus Zeuss p. 861),
so kann aticus als Beiwort mit der Bedeutung valens, superbus aufgefasst
werden. Man beachte auch irisch ataigli, von Lhuyd durch
gaisgeadh (valor) erklärt, und gäliseh aitheach (d.i. (die) gigantick.
Vocaüsche Ableitung von at zeigen die Namen:
Attio Lani fil. Steiner n. 343, Atio (Devognatia Ationis filia)
Knabl, Mitth. d. hist. Ver. f. Steierm. 6, 14,
Attius Fröhner n. 207—208, Ateius 1. c. n. 168—177,
Ateia Grut. 742, 3.
In diesen Bildungen sehe ich gleichfalls Beiwörter und ich vergleiche
armorisch podnyus (molestus) abgeleitet von poan (molestia)
Lhuyd 93 mit yu d. i. iu.
Cenzo (pbr. mon.) 49, 26 ssec. 8.
Dieser Name, aus Cencius d. i. Centius entstanden reiht sich
an die Namen:
Cintus (Melus) Steiner n. 1862, Ciinti F. (Centi figlina) I. c.
n. 1452, Cintius Victor, Orelli n. 3771; Centius (Papae acolitus,
filius Octaviani, Hostiens. et Velletrens. ep., apost. sedis legati) a.
1202. Cart. Paris. 1 n. 127 p. 116,
Centullus Murat. 1281, 6; Centullus (pbr.) a. 890. Marca bisp,
n. 52; Centullus (comes Bearnens.) a. 1079. Greg. VII. Reg. 6, 20.
Jafle 2, 357,
Cintugnatu (auf einer Schiissel von Siegelerde) Bonner Jahrb.
43 p. 223,
*) Schwester des vorher erwähnten Atticus.
2 J de Boissieu liest Atticilla.